Oxynotus bruniensis
Oxynotus bruniensis[1] | |||
(Ogilby, 1893)[2] | |||
![]() Oxynotus bruniensis – rys. dr Tony Ayling | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | |||
Podgromada | spodouste | ||
Rząd | koleniokształtne | ||
Rodzina | brązoszowate | ||
Rodzaj | Oxynotus | ||
Gatunek | Oxynotus bruniensis | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4] | |||
![]() | |||
Zasięg występowania | |||
![]() | |||
|
Oxynotus bruniensis – gatunek drapieżnych, morskich rekinów z rodziny brązoszowatych (Oxynotidae).
Morfologia
Bardzo nietypowy, jak na rekina, kształt ciała – bardzo wysoki, w przekroju poprzecznym trójkątny z krótkim ogonem i płetwą ogonową dużą, ale niepodzieloną na płaty dolny i górny, w praktyce jednorodną. Dwie duże i wysokie płetwy grzbietowe, tylna mniejsza od przedniej, obie z kolcami, płetwa odbytowa nie występuje, płetwy piersiowe duże. Oczy duże, głowa krótka, usta małe. Barwa szaro-brązowa. Brzegi płetw białe. Na brzuchu listwa skórna. Skóra bardzo szorstka dzięki licznym zębom skórnym (plakoidalnym). Samice osiągają długość ciała do 73 cm; samce do 60 cm; dymorfizm płciowy pod względem wielkości dość wyraźny.
Występowanie
Wody przybrzeżne, denne południowej Australii i całej Nowej Zelandii.
Ekologia
Pokarm
Bentoniczne bezkręgowce, raczej nie poluje na ryby.
Środowisko
Morskie wody przybrzeżne, głębokości od 50 do 500 m.
Rozmnażanie
Jajożyworodne, samica rodzi do siedmiu młodych.
Ataki na ludzi
Nie atakuje.
Przypisy
- ↑ Oxynotus bruniensis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b J.D. Ogilby. Description of a new shark from the Tasmanian coast. „Records of the Australian Museum”. 2 (5), s. 62, 1893. (ang.).
- ↑ A. Morton. Description of a new species of shark. „Papers and Proceedings of the Royal Society of Tasmania”. 1893, s. 211, 1893. (ang.).
- ↑ B.B. Finucci B.B., P.M.P.M. Kyne P.M.P.M., Oxynotus bruniensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2020, wersja 2020-2 [dostęp 2020-09-04] (ang.).
Bibliografia
- Leonardo Compagno et al, 1999. Rekiny. Cibet.
- B.B. Finucci B.B., P.M.P.M. Kyne P.M.P.M., Oxynotus bruniensis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [dostęp 2009-01-25] (ang.).