Pchła piaskowa
Tunga penetrans | |||
Linnaeus, 1758 | |||
![]() | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | stawonogi | ||
Gromada | owady | ||
Podgromada | uskrzydlone | ||
Rząd | pchły | ||
Rodzina | Hectopsyllidae | ||
Rodzaj | Tunga | ||
Gatunek | pchła piaskowa | ||
| |||
|
Pchła piaskowa[1] (Tunga penetrans syn. Sarcopsylla penetrans syn. Pulex penetrans) – gatunek pchły z rodziny Hectopsyllidae. Spotykana w tropikalnych i subtropikalnych rejonach Ameryk i Afryki.
Zasięg występowania
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/43/Puce_chique_%28Tonga_penetrans%29.jpg/280px-Puce_chique_%28Tonga_penetrans%29.jpg)
Tunga penetrans spotykana jest w tropikalnych i subtropikalnych rejonach do Meksyku po Amerykę Południową oraz w Afryce. Występuje w obszarach piaszczystych, jak plaże oraz terenach zapylonych, jak np. stajnie i obory[2].
Charakterystyka
Pchła piaskowa mierzy około 1 mm długości, stanowiąc najmniejszy gatunek pcheł. Na miękkiej skórze porusza się z prędkością 1 mm/s, potrafi skoczyć 20 cm pionowo w górę. Najlepiej rozwija się w ciepłych piaszczystych glebach, szczególnie w okolicy chlewni, stajni lub innych skupisk zwierząt[3].
Rozwój
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/11/Jigger_infested_hands_%281%29.jpg/280px-Jigger_infested_hands_%281%29.jpg)
Zarówno samiec jak i samica żywią się krwią[3]. Samica jednak przedostaje się do warstwy ziarnistej, w której osiada na około 2 tygodnie, wystawiając jedynie tylną część ciała. U żywiciela w miejscu przebywania pchły pojawia się guzkowata opuchlizna. Po złożeniu około 100 jaj w skórze powstaje lezja. Larwy żywią się znalezionymi na skórze nieużytecznymi materiałami, zaś samica ginie[2].
Zagrożenia dla człowieka
Skutkiem ataku samicy tego gatunku jest rozwój tungozy. Nieleczona może doprowadzić do wtórnych zakażeń bakteryjnych[2].
Przypisy
- ↑ Anna Jamróz, Magdalena Olkuśnik, Elżbieta Wójcik: Popularna encyklopedia powszechna. T. 11. Oficyna Wydawnicza Fogra, 2002, s. 484. ISBN 83-85719-72-5.
- ↑ a b c Tungiasis [Tunga penetrans]. Laboratory Identification of Parasitic Diseases of Public Health Concern, 23 listopada 2013.
- ↑ a b T.F. Cestari, S. Pessato, M. Ramos-e-Silva. Tungiasis and myiasis. „Clinics in Dermatology”. 25, s. 158-164, 2007.