Perspektywa powietrzna
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/86/Mona_Lisa_detail_background_right.jpg/200px-Mona_Lisa_detail_background_right.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d2/Rogier_van_der_Weyden_-_Triptych-_The_Crucifixion_-_Google_Art_Project.jpg/220px-Rogier_van_der_Weyden_-_Triptych-_The_Crucifixion_-_Google_Art_Project.jpg)
Perspektywa powietrzna – technika malarska, która służy zwiększeniu iluzji głębi.
Przestrzeń wpływa na odbiór tonów i kolorów. W miarę oddalania się w kierunku horyzontu zwiększa się warstwa powietrza między obiektem a obserwującym. Wraz ze zwiększaniem się odległości tony i barwy stają się jaśniejsze, bardziej niebieskawe, a kształty przedmiotów stają się mniej wyraźne, jakby zamglone.
Jej stosowania można dopatrzeć się już w starożytności (malowidła ścienne w Pompejach). Wyraźnie obecna jest w malarstwie niderlandzkim XV w. W renesansie problemem zajmowali się mistrzowie włoscy Filippo Brunelleschi, Leone Battista Alberti, Piero della Francesca oraz Leonardo da Vinci. Większość prac Leonarda da Vinci zawiera perspektywę powietrzną. Jej brak w obrazach (np. Dama z gronostajem) budził u niektórych historyków sztuki wątpliwości co do ich autorstwa[potrzebny przypis].
- Pokłon Trzech Króli
- Ostatnia wieczerza
-
Perspektywa powietrzna występuje też w fotografii[1]. Na zdjęciach pierwszy plan zawsze wydaje się ciemniejszy od kolejnych, przez co powstaje wrażenie głębi obrazu[1].
Zobacz też
![]() | Zobacz hasło perspektywa powietrzna w Wikisłowniku |
- perspektywa
- perspektywa linearna (zbieżna, geometryczna)
- perspektywa barwna (malarska)
- perspektywa odwrócona
Przypisy
- Britannica: art/aerial-perspective
- DSDE: luftperspektiv