Piórków
wieś | |||
![]() Cmentarz w Piórkowie | |||
Państwo |
| ||
---|---|---|---|
Województwo | |||
Powiat | opatowski | ||
Gmina | Baćkowice | ||
Liczba ludności (2020) | 467[2] | ||
Strefa numeracyjna | 15 | ||
Kod pocztowy | 27-552[3] | ||
Tablice rejestracyjne | TOP | ||
SIMC | 0786816[4] | ||
Położenie na mapie gminy Baćkowice ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego ![]() | |||
Położenie na mapie powiatu opatowskiego ![]() | |||
![]() | |||
|
Piórków – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie opatowskim, w gminie Baćkowice[5].
Był wsią biskupstwa włocławskiego w województwie sandomierskim w ostatniej ćwierci XVI wieku[6]. Do 1954 roku siedziba gminy Piórków. W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie tarnobrzeskim.
Części wsi
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0786822 | Dolny Piórków | część wsi |
0786839 | Górki | część wsi |
0786845 | Górny Piórków | część wsi |
0786851 | Podlesie | część wsi |
0786868 | Załącze | część wsi |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c9/Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_i_kapliczka_%C5%9Bw._Jana_Nepomucena_w_Pi%C3%B3rkowie_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bwi%C4%99tokzyskim%2C_20240330_1306_6882.jpg/300px-Ko%C5%9Bci%C3%B3%C5%82_i_kapliczka_%C5%9Bw._Jana_Nepomucena_w_Pi%C3%B3rkowie_w_wojew%C3%B3dztwie_%C5%9Bwi%C4%99tokzyskim%2C_20240330_1306_6882.jpg)
Historia
Piórków, u Długosza „Pirkow”, w XVI w. „Pierków”.
W wieku XIV
Była to z dawna posiadłość biskupów kujawskich. Przechował się dokument datowany z Pirkowa w 1399 r., którym Mikołaj z Kurowa, biskup kujawski, nadał pewne przywileje Przecławowi Młeczkowiczowi, młynarzowi, dla młyna wzniesionego na rzece Łagowicy i zwanego „Wbrogow” (Kod. dypl. Muczk. Rzysz., II, 353).
Według Długosza L.B. (t.II s.466) był tu dwór biskupi Jana Rzeszowskiego[8] i folwark bogaty, 8 łanów kmiecych, 3 ogrodników z rolą. Dziesięcinę, wartości 8 grzywien, pobierał biskup kujawski. Dwie karczmy z rolami płaciły po 1 1/2, grzywny czynszu.
Szczegółowe wyliczenie posług i powinności ciążących na ludności wsi podaje Liber Beneficiorum Długosza w t.I, s.629.
W rejestrze poborowym z 1508 r. Piórków zaliczony jest do rzędu miast wraz z Łagowem, jest to zapewne pomyłka, gdyż w rejestrze z 1578 r. spotykamy wieś „Pierków”, w parafii Łagów, własność biskupa krakowskiego (mylnie, zamiast kujawskiego), mającą 5 łanów i 5 osadników (Pawiński, Kod. Małop. s.189 i s.464).
W wieku XIX
Piórków opisany jest jako wieś i folwark, w powiecie opatowskim, gminie Piórków, parafia Łagów, odległy od Opatowa 17 wiorst, posiada urząd gminny, W roku 1882 było tu 135 domów, 799 mieszkańców, 619 mórg ziemi dworskiej i 1394 mórg włościańskiej Obszar folwarczny stanowi majorat rządowy[9].
W 1827 r. było tu 51 domów 469 mieszkańców.
Piórków gmina należy do sądu gminnego okręgu III w Łagowie, gdzie jest i stacja poczt., ma 2735 mieszkańców i 7535 mórg obszaru, w tem 2335'mr. ziemi dworskiej. W skład gminy wchodzą: Dębiany, Łazy, Piotrów, Piórków i Nieskurzów.
W drugiej połowie XVIII wieku, na życzenie biskupa kujawskiego, dyrektor fabryk żelaznych w dobrach biskupich krakowskich Szobert, zbudował tu wielki piec, obecnie nieistniejący[9].
Zabytki
- Kaplica pw. św. Stanisława Biskupa wzniesiona w 1640 roku, obecnie prezbiterium kościoła dobudowanego do niej w latach 1954–1956, wpisana do rejestru zabytków nieruchomych (nr rej.: A.510 z 2.10.1956, z 15.04.1967 i z 16.06.1977)[10].
Ludzie związani z Piórkowem
- Zbigniew Masternak – ur. w 1978 r., polski prozaik, dramaturg, scenarzysta filmowy.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 9 stycznia 2024, identyfikator PRNG: 101539
- ↑ Raport o stanie gminy w roku 2020. Stan ludności 31.12.2020 str. 11 [dostęp 2022-03-16]
- ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 928 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22] .
- ↑ a b GUS. Rejestr TERYT
- ↑ Główny Urząd Statystyczny: Rejestr TERYT. [dostęp 2013-02-24].
- ↑ Województwo sandomierskie w drugiej połowie XVI wieku. ; Cz. 2, Komentarz, indeksy, Warszawa 1993, s. 112.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
- ↑ Jan Rzeszowski h. Półkozic [online], www.ipsb.nina.gov.pl [dostęp 2023-08-07] (pol.).
- ↑ a b Piórków, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. VIII: Perepiatycha – Pożajście, Warszawa 1887, s. 183 .
- ↑ Rejestr zabytków nieruchomych – województwo świętokrzyskie [online], Narodowy Instytut Dziedzictwa, 23 lipca 2024, s. 36 [dostęp 2015-11-23] .
- p
- d
- e
Wsie |
|
---|---|
Osada |
|
Integralne części wsi |
|