Piotr Szyszkowski
![]() herb Ostoja | |
Rodzina | Szyszkowscy |
---|---|
Data śmierci | 1645 |
Matka | Rokszycka |
Żona | Elżbieta Lasocka-Zofia Zebrzydowska-Teofilia księżniczka Wiśniowiecka |
Dzieci | Krystyna, Anna |
Piotr Szyszkowski herbu Ostoja (zm. 1645) – marszałek Trybunału Głównego Koronnego, kasztelan wojnicki w latach 1638-1645, kasztelan sądecki w latach 1637-1638, starosta warecki i osiecki[1], poseł na sejm 1634[2].
Życiorys
Miał trzy żony, Elżbieta Lasocką, Zofię Zebrzydowską, córkę Jana Zebrzydowskiego i księżniczkę Teofilę Wiśniowiecką, córkę Konstantego, wojewody ruskiego i bełskiego. Brat jego, Jędrzej, scholastyk krakowski. Córka Piotra Krystyna wyszła za Stefana Niszczyckiego. Druga jego córka Anna wydana została za Stanisława Lanckorońskiego, starostę małogoskiego[3]. Był synowcem stryjecznym Marcina, biskupa krakowskiego. Szyszkowski podróżował w młodości, zwiedzając różne kraje, ucząc się przy tym wielu różnych języków. Był sekretarzem legacji księcia Zboraskiego do Porty Osmańskiej, posłował do elektora brandenburskiego. W 1634 roku wyznaczony na sejmie komisarzem z Koła Poselskiego do zapłaty wojsku[4].
W roku 1631 odkupił od Adama Bonera posiadłość Mianocice, którą połączył z majątkami Małoszów, Tochołów, Giebułtów i Maciejów odziedziczonymi po Marcinie Szyszkowskim[5]
W 1643 roku wyznaczony został senatorem rezydentem[6].
Zobacz też
- Ród Ostojów (Mościców)
- Marcin Szyszkowski
- Mikołaj Szyszkowski
Przypisy
- ↑ Urzędnicy województwa krakowskiego XVI-XVIII wieku. Spisy". Oprac. Stanisław Cynarski i Alicja Falniowska-Gradowska. Kórnik 1990, s. 263.
- ↑ Kaspar Niesiecki, Herbarz Polski, T8, str.651
- ↑ Polski Słownik Biograficzny, t. L, s. 417.
- ↑ Volumina Legum, t. III, Petersburg 1859, s. 397.
- ↑ Dzieje Mianocic /cz. 1/. miechow.info. [dostęp 2010-10-05]. [zarchiwizowane z tego adresu (15 czerwca 2006)]. (pol.).
- ↑ Volumina Legum, t. IV, Petersburg 1860, s. 38.
Bibliografia
- Kasper Niesiecki, Herbarz Polski, T.8, str. 651.
- Polski Słownik Biograficzny, t. 50, s. 416-418.
Linki zewnętrzne
- Herbarz Polski, Kacper Niesiecki, t. VIII