Piotr Zychowicz
![]() Piotr Zychowicz (2018) | |||
Data i miejsce urodzenia | 27 kwietnia 1980 | ||
---|---|---|---|
Zawód, zajęcie | historyk | ||
Narodowość | polska | ||
Małżeństwo | Anna Herbich-Zychowicz[1] | ||
| |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/97/JKRUK_20181218_PIOTR_ZYCHOWICZ_KIELCE_IMG_183620.jpg/220px-JKRUK_20181218_PIOTR_ZYCHOWICZ_KIELCE_IMG_183620.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/88/02019_0297_%282%29_23._Buchmesse_in_Krakau.jpg/220px-02019_0297_%282%29_23._Buchmesse_in_Krakau.jpg)
Piotr Stefan Zychowicz (ur. 27 kwietnia 1980 w Warszawie) – polski publicysta historyczny[2][3], w latach 2000–2012 dziennikarz „Rzeczpospolitej”, w 2013-2022 zastępca redaktora naczelnego tygodnika „Do Rzeczy” i redaktor naczelny miesięcznika „Historia Do Rzeczy”[4].
Życiorys
Absolwent Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego (2005), gdzie otrzymał tytuł magistra na podstawie pracy Środowiska germanofilskie w Generalnym Gubernatorstwie 1939–1942. Przypadek Władysława Studnickiego (przygotowana pod kierunkiem Andrzeja Chojnowskiego, recenzowana przez Pawła Wieczorkiewicza). Od 2000 roku związany z dziennikiem „Rzeczpospolita”. Dziennikarz, a później zastępca szefa działu zagranicznego. Do października 2012 roku publikował w „Rzeczpospolitej” i tygodniku „Uważam Rze”. Był zastępcą redaktora naczelnego miesięcznika „Uważam Rze Historia”. 10 kwietnia 2010 roku był jednym z pierwszych dziennikarzy, którzy dotarli na miejsce katastrofy Tu-154 w Smoleńsku[5]. Autor książki Pakt Ribbentrop-Beck[6]. Od stycznia 2013 do października 2022 zastępca redaktora naczelnego tygodnika „Do Rzeczy”[7][4] i redaktor naczelny miesięcznika „Historia Do Rzeczy”. Od kwietnia 2013 prowadzi magazyn historyczny Kontra na antenie stacji Telewizja Republika[8]. Od sierpnia 2020 r. prowadzi w serwisie YouTube kanał Historia Realna, który jest deklarowany jako „niezależny kanał o historii, geopolityce i wojsku”.
Akcja „Przeciwko polskim obozom”
Osobny artykuł: Polskie obozy zagłady.
Jest jednym – obok Jerzego Haszczyńskiego i Katarzyny Zuchowicz – z inicjatorów akcji Przeciwko polskim obozom zorganizowanej w 2005 r. przez dziennik „Rzeczpospolita”. Za artykuł Trzeba ścigać autorów tekstów o «polskich obozach» i liczne kolejne publikacje w tej sprawie nagrodzony w 2005 r. nagrodą główną SDP (wraz z Haszczyńskim i Zuchowiczową). Za akcję Przeciwko polskim obozom nominowany również do nagrody „Press”[9][10].
Poglądy i reakcje
W swoich książkach przedstawia i analizuje alternatywne scenariusze dziejów Polski. W Pakcie Ribbentropp-Beck twierdził, że lepszym rozwiązaniem dla Polski w 1939 byłby sojusz z III Rzeszą i wspólny atak na ZSRR niż oparcie na sojuszu z Francją i Wielką Brytanią. Na kartach Paktu Piłsudski - Lenin forsował tezę o odpowiedzialności Naczelnika Państwa Polskiego za rozprzestrzenienie się komunizmu na świecie. W Obłędzie '44 krytykował odpowiedzialnych za wybuch powstania warszawskiego. Część historyków negatywnie odniosła się do tez stawianych przez autora wspomnianych publikacji. Antoni Dudek stwierdził, że „w książkach Piotra Zychowicza nie o dyskusję chodzi, ale o przywalenie komuś: raz jest to Józef Beck, którego jednostkową rolę przecenia, czyniąc z niego całkowicie samodzielnego architekta polityki zagranicznej II RP, raz zaś dowództwo AK, które wedle niego też mogło w 1944 robić co chciało, ignorując nastroje społeczne”[11]. Piotr Gontarczyk krytykował konstrukcję Obłędu '44, twierdząc, że autor „bardzo obszernie korzysta z (...) wypowiedzi oskarżycielskich, mściwych, nie do końca sprawdzonych albo w ogóle nie wiadomo, czy prawdziwych[12]. No i to w jakiejś mierze dezawuuje cały tok jego narracji”. Książkę poświęconą rzekomej współpracy obozu piłsudczykowskiego z bolszewikami skrytykował w całości jako ,,ignorancką, prymitywną i niedorzeczną" historyk Rafał Igielski[13]. Tez Zychowicza nie podzielał również Marek Kornat[14]. Z kolei Jacek Chrobaczyński stwierdził wręcz, że książka Pakt Ribbentrop-Beck jest „wyrazistym przykładem śmieszności intelektualnej, niekompetencji warsztatowej, spekulacji umysłowej. Nie jest godna nazwania jej rozprawą historyczną, a autora profesjonalnym historykiem”[15].
We wrześniu 2017 roku w swej książce Niemcy oraz w artykule opublikowanym w „Do Rzeczy” Zychowicz usiłował rozpropagować pogląd, jakoby ideolog nazizmu, Adolf Hitler, reprezentował nie skrajną prawicę, lecz „lewactwo”; samo przyporządkowanie Hitlera przez historiografię do prawicy opisywał jako sukces lewicowej propagandy[16]. Mateusz Kuryła z portalu Histmag zarzucił Zychowiczowi „znaczące nadużycie intelektualne”[17], uzasadniając swą opinię rasizmem oraz antysemityzmem ideologii nazistowskiej (sprzecznym z lewicowymi postulatami egalitaryzmu)[18] oraz współczesną ewolucją pojęcia XXI-wiecznej lewicy. O ile Zychowicz miał na myśli przede wszystkim zbieżność lewicowego komunizmu z nazizmem pod względem kolektywizmu, współczesna socjaldemokracja wyrzekła się gospodarki centralnie sterowanej na rzecz idei państwa opiekuńczego, zaakcentowania praw człowieka oraz wolności słowa[19]. Historycy Mikołaj Mirowski oraz Jan Rojewski w związku ze sprawą Niemców zarzucili Zychowiczowi zupełnie ahistoryczną interpretację doktryny politycznej Hitlera[20]. W opublikowanym na łamach „Rzeczpospolitej” wywiadzie z Zychowiczem Jan Rojewski krytykował dobór okładek pisma „Historia Do Rzeczy”, wskazując na ich „skrajnie ideologiczny przekaz”[21].
Zajmował się wyjaśnieniem popełnionej w 1944 przez żołnierzy Armii Krajowej na Żydach zbrodni w Lesie Siekierzyńskim[22].
W 2019 książka P. Zychowicza pt. Wołyń zdradzony, czyli jak dowództwo AK porzuciło Polaków na pastwę UPA uczestniczyła w 12. edycji konkursu Książka Historyczna Roku, a w trakcie jego trwania decyzją trzech współorganizatorów (Telewizja Polska S.A., Polskie Radio S.A. i Narodowe Centrum Kultury) została usunięta z konkursu[23], zaś jako powód podano, że jest niezgodna z polską racją stanu[24]. W wydanym oświadczeniu Instytut Pamięci Narodowej podał do wiadomości, że ta decyzja nie była uzgodniona z IPN[25]. W związku z decyzją organizatorów Sławomir Cenckiewicz 24 października 2019 zarzucił im brak uprawnień do podjęcia takiej decyzji, użycie fałszywej podstawy prawnej oraz poinformował o rezygnacji z członkostwa w jury konkursu i zaapelował o jego anulowanie w edycji 2019[26][27]. Nazajutrz czterej organizatorzy konkursu (TVP, PR, IPN, NCK) poinformowali o unieważnieniu konkursu w edycji 2019[28].
Książki
- Pakt Ribbentrop-Beck czyli jak Polacy mogli u boku Trzeciej Rzeszy pokonać Związek Sowiecki, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2012. ISBN 978-83-7818-091-3.
- Obłęd '44 czyli jak Polacy zrobili prezent Stalinowi, wywołując Powstanie Warszawskie, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2013. ISBN 978-83-7818-198-9.
- Opcja niemiecka. Czyli jak polscy antykomuniści próbowali porozumieć się z Trzecią Rzeszą, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2014. ISBN 978-83-7818-316-7.
- Pakt Piłsudski-Lenin czyli jak Polacy uratowali bolszewizm i zmarnowali szansę na budowę imperium, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2015[29]. ISBN 978-83-7818-919-0.
- Żydzi. Opowieści niepoprawne politycznie, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2016. ISBN 978-83-8062-724-6.
- Sowieci. Opowieści niepoprawne politycznie II, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2016. ISBN 978-83-8062-781-9.
- Niemcy. Opowieści niepoprawne politycznie cz. III, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2017. ISBN 978-83-8062-238-8.
- Skazy na pancerzach. Czarne karty epopei Żołnierzy Wyklętych., Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2018. ISBN 978-83-8062-289-0
- Żydzi 2. Opowieści niepoprawne politycznie IV, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2018. ISBN 978-83-806-2315-6
- Wołyń zdradzony czyli jak dowództwo AK porzuciło Polaków na pastwę UPA, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2019. ISBN 978-83-8062-564-8
- Germanofil. Władysław Studnicki. Polak, który chciał sojuszu z III Rzeszą, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2020. ISBN 978-83-8188-103-6
- Alianci. Opowieści niepoprawne politycznie V, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2021. ISBN 978-83-8188-236-1
- Nadchodzi III wojna światowa. Czy Ameryka porzuci Polskę na pastwę Rosji?, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2021. (Współautor Jacek Bartosiak). ISBN 978-83-818-8354-2
- Ukraińcy, Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis” 2022. ISBN 978-83-8188-625-3 i Ukraińcy – edycja specjalna z materiałami dodatkowymi, w twardej oprawie (to samo wydawnictwo, rok wydania). ISBN 978-83-8188-656-7
- Wojna o Ukrainę. Wojna o świat (wspólnie z Jackiem Bartosiakiem), Poznań: Dom Wydawniczy Rebis 2023, ISBN 978-83-8338-104-6.
Przypisy
- ↑ Twitter Piotr Zychowicz. mobile.twitter.com. [dostęp 2018-11-02].
- ↑ Piotr Zychowicz, „Do Rzeczy” [dostęp 2017-12-27], Cytat: jest publicystą historycznym. Zajmuje się głównie problematyką II wojny światowej, zbrodni bolszewizmu i geopolityką europejską XX wieku. W swoich koncepcjach nawiązuje do idei Józefa Mackiewicza, Władysława Studnickiego, Stanisława Cata-Mackiewicza oraz Adolfa Bocheńskiego. .
- ↑ MikołajM. Mirowski MikołajM., Piotra Zychowicza historia w wersji pop, „Miesięcznik Znak” (706), marzec 2014 [dostęp 2017-12-27] .
- ↑ a b Piotr Zychowicz nie będzie już redaktorem naczelnym miesięcznika „Historia do Rzeczy' [online], www.wirtualnemedia.pl, 26 października 2022 [dostęp 2023-10-02] (pol.).
- ↑ Piotr Zychowicz, Nie mogłem uwierzyć w to, co widzę. rp.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)]., „Rzeczpospolita” 11.04.2010.
- ↑ Piotr Zychowicz, Pakt Ribbentrop-Beck, „Uważam Rze”, 18.12.2011.
- ↑ Redakcja. dorzeczy.pl. [dostęp 2013-02-04]. (pol.).
- ↑ Sylwia Krasnodębska: TV Republika buduje alternatywę. Gazeta Polska Codziennie / satkurier.pl, 13 kwietnia 2013. [dostęp 2013-05-06]. (pol.).
- ↑ Piotr Zychowicz, Katarzyna Zuchowicz: Trzeba ścigać autorów tekstów o „polskich obozach”. „Rzeczpospolita”, 2005-01-25. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)].
- ↑ „Rzeczpospolita nagrodzona”, „Rzeczpospolita” z 19.12.2005.
- ↑ „Obłęd’44” budzi skrajne opinie – sprzedażowy sukces i fala krytyki – Wiadomości [online], wiadomosci.onet.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
- ↑ Gontarczyk o książce „Obłęd ‘44”: błąd historyczny i intelektualny. „Takich rzeczy historyk nie robi”. ZOBACZ WIDEO [online], wpolityce.pl [dostęp 2017-11-15] .
- ↑ RafałR. Igielski RafałR., Elukubracje pretensjonalnego ignoranta, czyli pojęcie autora książki ,,Pakt Piłsudski - Lenin" na temat rosyjskiej wojny domowej i tematów pokrewnych [online], 2016 [dostęp 2023-12-01] .
- ↑ Prof. Marek Kornat: Sojusz z Hitlerem uczyniłby z Polski kolonię Niemiec | dzieje.pl – Historia Polski [online], dzieje.pl [dostęp 2017-11-15] (pol.).
- ↑ JacekJ. Chrobaczyński JacekJ., Dwie klęski. Wrześniowy syndrom 1939 i klęska Francji 1940 w postawach, zachowaniach i nastrojach społeczeństwa polskiego. Proba retrospekcji i komparatystyki. Kontrowersje i dylematy, 2015, s. 58 .
- ↑ PiotrP. Zychowicz PiotrP., Hitler był lewakiem, „Do Rzeczy”, 27 sierpnia 2017 [dostęp 2017-12-27] .
- ↑ MateuszM. Kuryła MateuszM., Hitler „lewakiem”? Marna to historiografia [online], Histmag.org, 30 sierpnia 2017 [dostęp 2017-12-27] .
- ↑ MateuszM. Kuryła MateuszM., Hitler „lewakiem”? Marna to historiografia [online], Histmag.org, 30 sierpnia 2017, s. 2 [dostęp 2017-12-27] .
- ↑ MateuszM. Kuryła MateuszM., Hitler „lewakiem”? Marna to historiografia [online], Histmag.org, 30 sierpnia 2017, s. 3 .
- ↑ MikołajM. Mirowski MikołajM., JanJ. Rojewski JanJ., Adolf Hitler był lewakiem – twierdzi Piotr Zychowicz. Czyżby stracił kontakt z rzeczywistością?, „Rzeczpospolita”, 29 września 2017 [dostęp 2017-12-27] .
- ↑ JanJ. Rojewski JanJ., Piotr Zychowicz: Historia nigdy nie jest czarno biała [online], 19 kwietnia 2018 .
- ↑ Piotr Zychowicz o zbrodni w Suchedniowem. Partyzanci z AK zamordowali grupę Żydów. wp.pl, 7 października 2016. [dostęp 2018-02-08].
- ↑ Publikacja Piotra Zychowicza wycofana z Konkursu „Książka Historyczna Roku”. ksiazkahistorycznaroku.pl, 2019-10-24. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ Łukasz Szpyrka: 12. edycja konkursu Książka Historyczna Roku unieważniona. Oświadczenie prof. Dudka. fakty.interia.pl, 2019-10-25. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ W związku z doniesieniami o wycofaniu z konkursu Książka Historyczna Roku publikacji Piotra Zychowicza. ipn.gov.pl, 2019-10-24. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ tw: Książka Piotra Zychowicza usunięta z konkursu przez TVP, NCK i Polskie Radio. Cenckiewicz odchodzi z jury, Warzecha chce bojkotu. wirtualnemedia.pl, 2019-10-25. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ Katarzyna Szewczuk: „Wołyń zdradzony” usunięty z konkursu Książka Historyczna Roku. Sławomir Cenckiewicz: konkurs musi być anulowany. onet.pl, 2019-10-24. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ Oświadczenie organizatorów Konkursu „Książka Historyczna Roku”. ksiazkahistorycznaroku.pl, 2019-10-25. [dostęp 2019-10-28].
- ↑ Piotr Zychowicz: „Pakt Piłsudski-Lenin” – nowa książka Piotra Zychowicza!!!. Facebook. [dostęp 2015-05-16]. (pol.).
Bibliografia
- TomaszT. Wituch TomaszT., Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945-2000, BogdanB. Stolarczyk (red.), wyd. 1, Kraków: Wydawn. Arkadiusz Wingert, 2010, ISBN 978-83-60682-27-2, OCLC 758245824 .
Linki zewnętrzne
- Zychowicz, Piotr (1980- ). Katalog elektroniczny Biblioteki Narodowej. [dostęp 2016-10-27].
- Kanał Historia Realna w serwisie YouTube [dostęp 2022-07-22].