Praga (zajezdnia tramwajowa)
![]() | |||
Hala zajezdni współcześnie | |||
Typ | zajezdnia tramwajowa | ||
---|---|---|---|
Państwo |
| ||
Miejscowość | Warszawa | ||
Lokalizacja | ul. Kawęczyńska 16 | ||
Przewoźnik | Tramwaje Warszawskie | ||
Data otwarcia | 1 marca 1925 | ||
Położenie na mapie Warszawy ![]() | |||
Położenie na mapie Polski ![]() | |||
Położenie na mapie województwa mazowieckiego ![]() | |||
52,256071°N 21,054803°E/52,256071 21,054803 | |||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/2a/Zajezdnia_Praga_ul._Kaw%C4%99czy%C5%84ska_16_w_1937.jpg/220px-Zajezdnia_Praga_ul._Kaw%C4%99czy%C5%84ska_16_w_1937.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fe/Konstal_116Na%2C_-3008%2C_Tramwaje_Warszawskie_%2815996736396%29.jpg/220px-Konstal_116Na%2C_-3008%2C_Tramwaje_Warszawskie_%2815996736396%29.jpg)
Zajezdnia tramwajowa „Praga“, właśc. Zakład Realizacji Przewozów „Praga“ − R-2[2] – przelotowa zajezdnia tramwajowa znajdująca się przy ul. Kawęczyńskiej 16 w Warszawie.
Opis
Budowę zajezdni rozpoczęto w lipcu 1923. Została oddana do eksploatacji 1 marca 1925[3]. Obliczona została na 212 wozów. Była to największa remiza tramwajowa w przedwojennej Warszawie. Obok zajezdni wzniesiono budynek administracyjno–mieszkalny z kąpieliskiem dla tramwajarzy. Wszystkie obiekty zaprojektował Juliusz Dzierżanowski[4].
W dniach 5–13 września 1944 hala zajezdni i podstacja tramwajowa „Praga” zostały zaminowane i wysadzone w powietrze przez Niemców. Zniszczeniu uległy prawie wszystkie wagony tramwajowe, zmiażdżone żelbetowym stropem hali. Do odgruzowywania zniszczonej zajezdni przystąpiono od razu po wycofaniu się Niemców z Pragi, 14 września 1944[5].
20 czerwca 1945 ok. godz. 11.00 z zajezdni wyjechał pierwszy po zakończeniu wojny tramwaj linii nr 1, udekorowany godłem państwowym, flagami i girlandami kwiatów[6]. Tramwaje linii nr 1 rozpoczęły kursowanie na trasie: Kawęczyńska–Ząbkowska–Targowa–Zamoyskiego–Grochowska–Wiatraczna[7]. 29 czerwca 1945 uruchomiono drugą linię tramwajową (nr 2) na trasie: Dworzec Wschodni–Kijowska–Targowa–Zamoyskiego–Grochowska–Gocławek[7].
W 2007 hala postojowa zajezdni oraz budynek administracyjno-mieszkalny zostały wpisane do rejestru zabytków[1].
Zajezdnia w kulturze masowej
- Morderstwo w budynku transformatorowni zajezdni praskiej daje początek akcji powieści Elektryczne perły autorstwa Konrada Tomasza Lewandowskiego (2008)[8].
Przypisy
- ↑ a b Zestawienie zabytków nieruchomych. Wykaz zabytków nieruchomych wpisanych do rejestru zabytków - stan na 31 grudnia 2019 r. Woj. mazowieckie (Warszawa). [w:] Narodowy Instytut Dziedzictwa [on-line]. nid.pl. s. 15. [dostęp 2020-06-07].
- ↑ Zakłady spółki Tramwaje Warszawskie. [w:] Tramwaje Warszawskie Sp. z o.o. [on-line]. tw.waw.pl. [dostęp 2021-10-03].
- ↑ Warszawskie tramwaje elektryczne. Tom IV. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 2008, s. 88. ISBN 978-83-923702-0-8.
- ↑ Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 166. ISBN 83-01-08836-2.
- ↑ Warszawskie tramwaje elektryczne. Tom IV. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 2008, s. 92. ISBN 978-83-923702-0-8.
- ↑ Warszawskie tramwaje elektryczne. Tom IV. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 2008, s. 95. ISBN 978-83-923702-0-8.
- ↑ a b Warszawskie tramwaje elektryczne. Tom II. Warszawa: Wydawnictwo Komunikacji i Łączności, 1998, s. 33. ISBN 83-907574-00.
- ↑ Paweł Dunin-Wąsowicz: Praski przewodnik literacki. Warszawa: Fundacja Hereditas, 2018, s. 79−80. ISBN 978-83-951050-2-9.
- p
- d
- e
Środki transportu |
| ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Zajezdnie |
| ||||||||
Stacje postojowe |
| ||||||||
Organizatorzy |
| ||||||||
Przewoźnicy |
| ||||||||
Historia |
|