Pyrrholaemus
Pyrrholaemus[1] | |||
Gould, 1841[2] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – pustkowik plamkowany (P. sagittatus) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ptaki | ||
Podgromada | Neornithes | ||
Infragromada | ptaki neognatyczne | ||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Rodzaj | Pyrrholaemus | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Pyrrholaemus brunneus Gould, 1841 | |||
Synonimy | |||
| |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Pyrrholaemus – rodzaj ptaków z podrodziny buszówek (Acanthizinae) w obrębie rodziny buszówkowatych (Acanthizidae).
Zasięg występowania
Rodzaj ten obejmuje gatunki występujące w Australii[7].
Morfologia
Długość ciała: 10–12 cm, masa ciała: 12–13 g[8].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1841 roku angielski zoolog John Gould na łamach Proceedings of the Zoological Society of London[2]. Gatunkiem typowym jest pustkowik rdzawogardły (Pyrrholaemus brunneus).
Etymologia
- Pyrrholaemus (Pyrrholoemus): gr. πυρρος purrhos „kolor płomienny, czerwony”, od πυρ pur, πυρος puros „ogień”; λαιμος laimos „gardło”[9].
- Chthonicola (Chtonicola): gr. χθων khthōn, χθονος khthonos „ziemia, grunt”; łac. -cola „mieszkaniec”, od colere „mieszkać”[10]. Typ nomenklatoryczny: Anthus minimus Vigors & Horsfield, 1827 (= Sylvia sagittata Latham, 1801).
- Senurus: etymologia niejasna, Reichenbach nie podał znaczenia nazwy rodzajowej[11]. Typ nomenklatoryczny: Sylvia sagittata Latham, 1801.
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[7][12]:
- Pyrrholaemus brunneus Gould, 1841 – pustkowik rdzawogardły
- Pyrrholaemus sagittatus (Latham, 1801) – pustkowik plamkowany
Uwagi
Przypisy
- ↑ Pyrrholaemus, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ a b J. Gould. Descriptions of new Birds from Australia. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 8, s. 173, 1840. (ang.).
- ↑ J. Gould. Descriptions of New Species of Australian Birds. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 15, s. 35, 1847. (ang.).
- ↑ H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. lix. (niem.).
- ↑ G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British Museum. London: The Trustees, 1855, s. 37. (ang.).
- ↑ A. Reichenow: Die Vögel; Handbuch der systematischen Ornithologie. Cz. 2. F. Enke: Stuttgart, 1914, s. 531. (niem.).
- ↑ a b F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (redaktorzy), Bristlebirds, pardalotes, Australasian warblers [online], IOC World Bird List (v13.1) [dostęp 2023-05-31] (ang.).
- ↑ D.W.D.W. Winkler D.W.D.W., S.M. Billerman & I.J.S.M.B.& I.J. Lovette S.M. Billerman & I.J.S.M.B.& I.J., Thornbills and Allies (Acanthizidae), version 1.0, [w:] S.M.S.M. Billerman, B.K.B.K. Keeney, P.G. Rodewald & T.S. Schulenberg (redaktorzy), Birds of the World, Cornell Lab of Ornithology, Ithaca, NY 2021, [1], DOI: 10.2173/bow.acanth2.01 [dostęp 2023-05-31] (ang.).
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Pyrrholaemus [dostęp 2023-05-31] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Chthonicola [dostęp 2023-05-31] .
- ↑ The Key to Scientific Names ↓, Senurus [dostęp 2023-05-31] .
- ↑ Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M.P.M.& M. Kuziemko P. Mielczarek & M.P.M.& M., Podrodzina: Acanthizinae Bonaparte, 1854 - buszówki (wersja: 2021-10-03), [w:] Kompletna lista ptaków świata [online], Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego [dostęp 2023-05-31] .
Bibliografia
- The Key to Scientific Names, J.A.J.A. Jobling (red.), [w:] Birds of the World, S.M. Billerman et al. (red.), Cornell Lab of Ornithology, Ithaca (ang.).