Racica
![]() | Ten artykuł dotyczy anatomii zwierząt. Zobacz też: miejscowość Racice. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/01/Capreolus_capreolus_cloven_hoof.jpg/300px-Capreolus_capreolus_cloven_hoof.jpg)
Racica – hodowlana nazwa[1] kopyta osłaniającego III lub IV palec ssaków parzystokopytnych. Stanowi wytwór naskórka w formie puszki rogowej, będącej okrywą dla ostatniego członu palca. Osłony na palcach II i V nazywane są raciczkami (paraungulae)[2][1] lub racicami rzekomymi[2].
Budowa racicy różni się od typowego planu budowy kopyta (np. kopyta końskiego) głównie kształtem puszki rogowej, w tym podeszwy. Zewnętrzne ściany boczne puszki racicznej mają kształt zależny od gatunku. U większości są w różnym stopniu łukowato wygięte. Ściany wewnętrzne (międzyraciczne) są lekko wklęsłe[2]. Gładka podeszwa racicy nie tworzy typowej dla kopyta nieparzystokopytnych strzałki kopytowej[3].
Racice występują u takich gatunków zwierząt hodowlanych jak: bydło, owce, kozy i świnie. Profilaktyka i leczenie chorób racic stanowi istotne wyzwanie, zwłaszcza w wielkostadnej hodowli zwierząt. Do podstawowych schorzeń racic i skóry palców u bydła należą:
- ochwat,
- zanokcica,
- wrzód racicy,
- zapalenie skóry szpary międzyracicowej (kulawka),
- brodawczakowate zapalenie skóry palców (ang. papillomatosus digital dermatitis).
Zobacz też
![]() | Zobacz hasło racica w Wikisłowniku |
Przypisy
- ↑ a b Henryk Kobryń, Franciszek Kobryńczuk: Anatomia zwierząt. T. 3. Warszawa: PWN, 2008, s. 290–291. ISBN 978-83-01-14078-6.
- ↑ a b c Halina Komosińska, Elżbieta Podsiadło: Ssaki kopytne : przewodnik. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, s. 24. ISBN 83-01-13806-8.
- ↑ Biologia. Multimedialna encyklopedia PWN Edycja 2.0. pwn.pl, 2008. ISBN 978-83-61492-24-5.
- SNL: klov