Radosław Wojtaszek
Radosław Wojtaszek, Kruszwica 2022 | |||
Data i miejsce urodzenia | 13 stycznia 1987 | ||
---|---|---|---|
Obywatelstwo | Polska | ||
Tytuł szachowy | arcymistrz (2005) | ||
Ranking FIDE | 2675 (01.09.2023)[1] | ||
Ranking krajowy FIDE | 2[2] | ||
FIDE Top 100 | 62 | ||
| |||
Strona internetowa |
ⓘRadosław Wojtaszek (ur. 13 stycznia 1987 w Elblągu)[3] – polski szachista, od 2005 arcymistrz.
Kariera szachowa
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/57/Wojtaszek%2CRadoslaw_und_Kashlinskaya%2CAlina_2017_Dortmund.jpeg/220px-Wojtaszek%2CRadoslaw_und_Kashlinskaya%2CAlina_2017_Dortmund.jpeg)
Poznał szachy w wieku czterech lat. Jego pierwszym trenerem był Marian Wodzisławski. Mając sześć lat, zdobył swój pierwszy tytuł mistrza Polski. Od tego czasu był wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski i reprezentantem kraju w mistrzostwach świata i Europy juniorów w różnych grupach wiekowych. W 2002 zdobył brązowy medal na mistrzostwach Europy juniorów do lat 16, zaś w kolejnym – srebrny medal w kategorii do lat 18 (Budva 2003). W tym samym roku zdobył w Balatonlelle dwa medale na drużynowych mistrzostwach Europy do lat 18 (srebrny wraz z drużyną oraz złoty za indywidualny wynik na II szachownicy). W obfitującym w sukcesy 2004 zdobył tytuły mistrza świata i mistrza Europy w kategorii do 18 lat. Trzykrotnie zwyciężał w mistrzostwach Polski do 20 lat (2002, 2004, 2005).
Wielokrotnie startował w finałach indywidualnych mistrzostw Polski, zdobywając 12 medali: sześć złotych (2005, 2014, 2016, 2021, 2022, 2024), trzy srebrne (2009, 2010, 2023) oraz trzy brązowe (2006, 2008, 2011)[4].
W styczniu 2005 zwyciężył w rozgrywanym systemem szwajcarskim międzynarodowym turnieju Cracovia (edycja 2004/05). W 2006 zwyciężył (wspólnie z Peterem Heine Nielsenem) w openie w Salonikach[5]. Na przełomie 2007 i 2008 podzielił I m. w Sztokholmie (turniej Rilton Cup, wspólnie z m.in. Pią Cramling, Tomi Nybackiem i Vasiliosem Kotroniasem i Jewgienijem Agrestem). Pod koniec 2008 zdobył w Warszawie tytuł mistrza Europy w szachach szybkich[6], natomiast na przełomie 2008 i 2009 ponownie podzielił I m. (wspólnie z Sebastianem Bognerem) w kolejnym turnieju Rilton Cup w Sztokholmie. W 2009 podzielił II m. (za Borysem Graczewem, wspólnie z Michaelem Roizem) w Lublinie oraz zwyciężył w rozegranym w Warszawie memoriale Mieczysława Najdorfa. W 2010 zwyciężył (wspólnie z Bartłomiejem Macieją) w V Międzynarodowym Turnieju Szachowym Klubu „Polonia” we Wrocławiu, podzielił również I m. (wspólnie z Laurentem Fressinetem) w turnieju IV Torneo Internacional A.D.San Juan w Pampelunie. W 2011 zdobył w Aix-les-Bains tytuł indywidualnego wicemistrza Europy. Oprócz tego odniósł samodzielne zwycięstwo w memoriale György Marxa w Paksie[7] oraz wystąpił w turnieju o Puchar Świata, w I rundzie pokonując Armana Paszikjana, ale w II przegrywając z Baadurem Dżobawą[8]. Zdobył również (w Warszawie) brązowy medal mistrzostw Europy w szachach błyskawicznych[9]. W 2013 wystąpił w rozegranym w Tromsø turnieju o Puchar Świata, w I rundzie przegrywając z Alexandrem Fierem[10], zdobył w Rodos Klubowy Puchar Europy (w barwach czeskiego zespołu G-Team Novy Bor)[11] oraz zwyciężył w turnieju Christmas Open w Zurychu[12]. W 2014 zwyciężył w turnieju Hilton Basel Chess Festival w Bazylei[13] oraz zajął II m. (za Maxime Vachierem-Lagrave'em) w Biel[14].
Wielokrotnie reprezentował Polskę w rozgrywkach drużynowych, m.in. ośmiokrotnie na olimpiadach szachowych (w latach 2006, 2008, 2010, 2012, 2014, 2016, 2018, 2022), w 2012 zdobywając srebrny medal za indywidualny wynik na I szachownicy[15] oraz czterokrotnie na drużynowych mistrzostwach Europy (w latach 2005, 2007, 2009, 2011)[16].
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze (stan na wrzesień 2017) osiągnął 1 stycznia 2017, z wynikiem 2750 punktów zajmował wówczas 18. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 1. miejsce wśród polskich szachistów[17].
W październiku 2008 został pierwszym polskim szachistą, który znalazł się wśród współpracowników mistrza świata podczas meczu o mistrzostwo świata. Do swojego zespołu zaprosił go wówczas Viswanathan Anand, który kilkakrotnie spotkał Wojtaszka w czasie meczów w niemieckiej Bundeslidze[18]. Również w kolejnym meczu o mistrzostwo świata, w 2010 w Sofii, znalazł się w zespole Viswanathana Ananda[19]. Pełnił także rolę sekundanta Ananda w rozegranym w 2012 meczu z Borysem Gelfandem oraz w dwóch meczach z Magnusem Carlsenem (2013, 2014).
W styczniu 2015 pokonał mistrza świata Norwega Magnusa Carlsena w 3. rundzie turnieju Tata Steel Masters w Wijk aan Zee[20][21], a w 5. rundzie zwyciężył drugiego w rankingu światowym Fabiano Caruanę[22]. W powojennej historii polskich szachów takie zdarzenie (zwycięstwo nad aktualnym mistrzem świata) miało miejsce po raz pierwszy[23][24].
W lipcu 2017 Wojtaszek odniósł największy sukces w swojej karierze poprzedzającej tę datę: zwyciężył w superturnieju w Dortmundzie, zdobywając 4,5/7 pkt i wyprzedzając o pół punktu Władimira Fiedosiejewa i Maxime'a Vachier-Lagrave'a oraz o jeden punkt Władimira Kramnika[25].
Życie prywatne
Mąż arcymistrzyni Aliny Kaszlinskiej.
Przypisy
- ↑ Top 100 Players September 2023 - Archive. Międzynarodowa Federacja Szachowa, 1 września 2023. [dostęp 2023-09-01].
- ↑ Period: September 2023. Rank Poland. Międzynarodowa Federacja Szachowa, 1 września 2023. [dostęp 2023-09-01].
- ↑ Fragment karty zawodniczej w Kartotece Centralnej PZSzach. [dostęp 2010-11-07].
- ↑ Autor PrzemysławA.P. Jahr Autor PrzemysławA.P., Radosław Wojtaszek [online], Szachy w Polsce, 27 kwietnia 2015 [dostęp 2024-08-08] (pol.).
- ↑ 3rd International Chess Open Kalamarias 2006
- ↑ VIII Międzynarodowy Turniej Szachowy Amplico AIG Life 2008
- ↑ IX. György Marx Memorial men 2011
- ↑ PZSzach.org: Puchar Świata 2011
- ↑ R.Wojtaszek: brązowy medal ME!
- ↑ 2013 World Cup
- ↑ ECC Concludes in Rhodes
- ↑ Radoslaw Wojtaszek grabs the trophy in Zurich Christmas Open
- ↑ Radoslaw Wojtaszek dominates in Hilton Basel Chess Festival
- ↑ Maxime Vachier-Lagrave supreme in Biel
- ↑ OlimpBase
- ↑ OlimpBase
- ↑ Top lists records: Wojtaszek, Radoslaw. [dostęp 2009-08-31].
- ↑ WCC Bonn 2008: Press conference before the event
- ↑ PZSzach: Wywiad z Radosławem Wojtaszkiem. [dostęp 2010-05-23].
- ↑ Tata Steel Rd3: Too many pieces
- ↑ Radosław Wojtaszek vs Magnus Carlsen, Tata Steel (2015)
- ↑ Radosław Wojtaszek — Fabiano Caruana, Tata Steel (2015)
- ↑ Polak pokonał szachowego mistrza świata
- ↑ Radosław Wojtaszek zwyciężył mistrza świata w szachach
- ↑ Wojtaszek zwycięzcą w superturnieju w Dortmundzie!. Chess.com, 2017. [dostęp 2017-10-13]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-10-13)].
Bibliografia
- Individual Calculations: Wojtaszek, Radoslaw (ang.)
Linki zewnętrzne
- Radosław Wojtaszek – wybrane partie szachowe (ang.)
- Radosław Wojtaszek – profil na stronie FIDE (ang.)
- Biogram Radosława Wojtaszka w Encyklopedii Szachy w Polsce
- p
- d
- e