Słońcowiórka
Heliosciurus | |||
Trouessart, 1880[1] | |||
![]() Przedstawiciel rodzaju – słońcowiórka czerwononoga (H. rufobrachium) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | strunowce | ||
Podtyp | kręgowce | ||
Gromada | ssaki | ||
Podgromada | żyworodne | ||
Infragromada | |||
Rząd | gryzonie | ||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Podrodzina | |||
Plemię | |||
Rodzaj | słońcowiórka | ||
Typ nomenklatoryczny | |||
Sciurus gambianus Ogilby, 1835 | |||
Gatunki | |||
| |||
| |||
|
Słońcowiórka[2] (Heliosciurus) – rodzaj ssaków z podrodziny afrowiórek (Xerinae) w obrębie rodziny wiewiórkowatych (Sciuridae).
Zasięg występowania
Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Afryce[3][4][5].
Morfologia
Długość ciała (bez ogona) 182,3–241,1 mm, długość ogona 201–274 mm; masa ciała 165,9–382,5 g[4][6].
Systematyka
Rodzaj zdefiniował w 1880 roku francuski zoolog Édouard Louis Trouessart na łamach Le Naturaliste[1]. Na gatunek typowy Trouessart wyznaczył (oryginalne oznaczenie) Sciurus annulatus Desmarest, 1822, jednak nazwa ta została w 1957 roku uznana za nieważną przez Międzynarodową Komisję Nomenklatury Zoologicznej, która jednocześnie na typ nomenklatoryczny wyznaczyła Sciurus gambianus Ogilby, 1835[7].
Etymologia
Heliosciurus: gr. ἡλιος hēlios „słońce”; rodzaj Sciurus Linnaeus, 1758 (wiewiórka)[8].
Podział systematyczny
Do rodzaju należą następujące gatunki[9][6][3][2]:
- Heliosciurus gambianus (Ogilby, 1835) – słońcowiórka gambijska
- Heliosciurus rufobrachium (Waterhouse, 1842) – słońcowiórka czerwononoga
- Heliosciurus punctatus (Temminck, 1853) – słońcowiórka mała
- Heliosciurus ruwenzorii (Schwann, 1904) – słońcowiórka górska
- Heliosciurus undulatus (F.W. True, 1892) – słońcowiórka falista
- Heliosciurus mutabilis (W. Peters, 1852) – słońcowiórka zmienna
Przypisy
- ↑ a b É.L. Trouessart. Revision du genre écureuil (Sciurus). „Le Naturaliste”. 1 (37), s. 292, 1880. (fr.).
- ↑ a b Nazwy zwyczajowe za: W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 205, 206. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 1: Monotremata to Rodentia. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 610. ISBN 978-84-16728-34-3. (ang.).
- ↑ a b J. Koprowski, E. Goldstein, K. Bennett & C. Pereira: Family Sciuridae (Tree, Flying and Ground Squirrels, Chipmunks, Prairie Dogs and Marmots). W: D.E. Wilson, T.E. Lacher, Jr & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 6: Lagomorphs and Rodents I. Barcelona: Lynx Edicions, 2016, s. 827–829. ISBN 978-84-941892-3-4. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Genus Heliosciurus. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2020-12-23].
- ↑ a b Class Mammalia. W: Lynx Nature Books: All the Mammals of the World. Barcelona: Lynx Edicions, 2023, s. 391. ISBN 978-84-16728-66-4. (ang.).
- ↑ ICZN. Opinion 464. Action under the Plenary Powers to secure (a) that the specific name gambianus Ogilby, 1835, as published in the combination Sciurus gambianus shall be the oldest available name for the Sun Squirrel and (b) that the generic name Heliosciurus Trouessart, 1880, shall be the oldest available generic name for that species (Class Mammalia). „Opinions and Declarations Rendered by the International Commission on Zoological Nomenclature”. 16 (3), s. 25–42, 1957. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 315, 1904. (ang.).
- ↑ N. Upham, C. Burgin, J. Widness, M. Becker, C. Parker, S. Liphardt, I. Rochon & D. Huckaby: Treeview of Mammalian Taxonomy Hierarchy. [w:] ASM Mammal Diversity Database (Version 1.11) [on-line]. American Society of Mammalogists. [dostęp 2023-10-20]. (ang.).