Sandinistowski Ruch Odnowy
Państwo |
|
---|---|
Lider | Enrique Sáenz |
Data założenia | 1995 |
Ideologia polityczna | socjaldemokracja |
Movimiento Renovador Sandinista (MRS) – nikaraguańska partia polityczna założona z rozłamowców z Sandinistowskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego 18 maja 1995 roku[1].
Sandinistowski Ruch Odnowy wywodzi się z frakcji Sandinistowskiego Frontu Wyzwolenia Narodowego działającej pod tą samą nazwą w pierwszej połowie lat 90. W 1994 roku na kongresie partii członkowie frakcji skupieni wokół Sergio Ramíreza (wiceprezydenta w latach 1985-1990 w rządzie sandinistów) starli się ideologicznie z tzw. Lewicą Demokratyczną skupioną wokół Daniela Ortegi i Tomása Borge. Konflikt doprowadził w następnym roku do odłączenia się frakcji Ramíreza od FSLN i utworzenia odrębnej partii. Rozłamową partię zasiliła większość przywódców sandinistowskich, większość byłych ministrów rządu rewolucyjnego i duża część parlamentarzystów FSLN. Nowa partia zrezygnowała z antyimperializmu i awangardowego charakteru ruchu, przyjmując poglądy socjaldemokratyczne[1][2][3].
W wyborach prezydenckich w 2001 roku oraz wyborach parlamentarnych w 2000 oraz 2004 roku, partia współtworzyła koalicję z sandinistami. Koalicja MRS-FSNL zwyciężyła w wyborach w 2000 oraz w 2004 roku we wszystkich większych miastach, w tym w stolicy kraju, Managui. W wyborach prezydenckich w 2006 roku partię reprezentował Herty Lewites, były burmistrz Managui. Krótko po ogłoszeniu swojej decyzji o startowaniu z list MRC Lewites został wyrzucony z partii sandinistów. Partia zdecydowała się na zakończenie współpracy z sandinistami w 2006 roku po 6 latach współpracy. W wyborach prezydenckich obie partie stratowały już osobno, a kandydat MRC na prezydenta Herty Lewites w prognozach przed wyborczych zajmował trzecie miejsce za Danielem Ortegą oraz Eduardo Montealegre[4].
2 czerwca 2006 Lewites zmarł na zawał serca w wieku 66 lat[4]. Jego miejsce zajął kandydat partii na wicepremiera Edmundo Jarquín[3]. Po porażce wyborczej Jarquin stworzył koalicję partii, w skład której wchodziła m.in. Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Nikaragui (PSC), Socjalistyczna Partia Nikaragui (PSN), Partia Zielonych oraz Partia Akcji Obywatelskiej (PAC). W wyborach parlamentarnych w 2006 roku partia zdobyła 6% głosów, co dało jej możliwość na wprowadzenie pięciu przedstawicieli do parlamentu. Obecnie stanowi część opozycji wobec rządów FSLN i Daniela Ortegi[5].
Przypisy
- ↑ a b Ospina: Nikaragua. Cztery życia sandinizmu. Lewica.pl. [dostęp 2009-09-23].
- ↑ sandinowski ruch, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2016-05-19] .
- ↑ a b Nikaragua: Sondaż przed wyborami prezydenckimi.
- ↑ a b Herty Lewites, 66, Ex-Sandinista, Dies.
- ↑ Andrzej Kublik: Chińczycy podzielą Amerykę rowem przez Nikaraguę. Wyborcza.biz.
- p
- d
- e
|
- W nawiasie mandaty w parlamencie (96)