Shunzei Fujiwara
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/Fujiwara_no_Shunzei.jpg/220px-Fujiwara_no_Shunzei.jpg)
Shunzei Fujiwara lub Toshinari Fujiwara (jap. 藤原俊成 Fujiwara no Shunzei, Fujiwara no Toshinari; ur. 1114, zm. 1204) – japoński poeta.
Syn Toshitady Fujiwary. Po śmierci ojca w 1123 roku adoptowany przez Akiyoriego Hamuro, przybrał imię Akihiro (顕広)[1]. W 1167 roku powrócił do rodu Fujiwara i zmienił imię na Toshinari (Shunzei)[1]. Pełnił kilka funkcji na dworze cesarskim, jednak z powodu słabego zdrowia ok. 1176 roku wycofał się z życia publicznego i został mnichem buddyjskim, przybierając imię zakonne Shakua (釈阿)[1][2].
Aktywny od wczesnej młodości na polu literackim, należał do grupy poetyckiej skupionej wokół emerytowanego cesarza Sutoku[1]. Wielokrotnie pełnił funkcję arbitra w dworskich konkursach poezji[1]. Tworzył wiersze oparte na klasycznych wzorcach chińskich z czasów dynastii Tang[2]. Jest autorem zbioru Chōshū-eisō, zawierającego 745 utworów w stylu waka i 2 w stylu chōka[2]. Inne poezje Fujiwary, w liczbie ponad 430, rozproszone są w licznych oficjalnych antologiach[2]. Na polecenie cesarza zredagował antologię poezji dworskiej Senzai waka-shū, wydaną w 1188 roku[1][2]. Jest także autorem rozprawy teoretycznoliterackiej Korai futei-shō[2].
Jego synem był Teika Fujiwara[1][2].
Przypisy
- ISNI: 0000000081164349
- VIAF: 37223665
- ULAN: 500336841
- LCCN: n82139175
- GND: 1089600577
- NDL: 00269907
- BnF: 155154545
- SUDOC: 12159744X
- BIBSYS: 1002390
- CiNii: DA00378249
- Open Library: OL1103788A
- PLWABN: 9810532981305606
- NUKAT: n2012163964
- J9U: 987009837600405171
- KRNLK: KAC2020G0071
- LIH: LNB:CIxu;=CJ
- RISM: people/50050518
- PWN: 3903116
- Britannica: biography/Fujiwara-Shunzei
- Treccani: fujiwara-no-shunzei
- БРЭ: 4724979
- DSDE: Fujiwara_no_Shunzei
- Hrvatska enciklopedija: 20793