Siergiej Mylnikow
Data i miejsce urodzenia | 6 października 1958 |
---|---|
Data i miejsce śmierci | 20 czerwca 2017 |
Obywatelstwo | Rosja |
Wzrost | 178 cm |
Pozycja | bramkarz |
Uchwyt | lewy |
Odznaczenia | |
![]() |
Siergiej Aleksandrowicz Mylnikow (ur. 6 października 1958 w Czelabińsku, zm. 20 czerwca 2017 w Moskwie) – radziecki i rosyjski hokeista, bramkarz, trener. Wielokrotny członek reprezentacji hokejowej ZSRR. W 1986 otrzymał tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR. Mistrz Sportu ZSRR klasy międzynarodowej.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/20/Sergey_Mylnikov_signature.svg/220px-Sergey_Mylnikov_signature.svg.png)
Życiorys
Jego rodzice pracowali w odlewni Czelabińskich Zakładów Traktorowych. Gdy miał 7 lat rozpoczął naukę w szkole hokejowej Traktora Czelabińsk, z uwagi na warunki fizyczne szkolił się na pozycji bramkarza[1].
Kariera zawodnicza
W swej karierze grał w klubach[1]:
Traktor Czelabińsk (1976–1980)
SKA Leningrad (1980–1983)
Traktor Czelabińsk (1983–1989)
Quebec Nordiques (1988–1990)
Traktor Czelabińsk (1990–1991)
Łokomotiw Jarosław (1991–1993)
Säters (1993–1995)
W 1976 zadebiutował w Mistrzostwach ZSRR jako zawodnik Traktora Czelabińsk. W pierwszym sezonie w składzie tej drużyny zdobył brązowy medal Mistrzostw ZSRR[1].
W 1980 został powołany do odbycia służby wojskowej, przez dwa lata był graczem SKA w Leningradzie. W 1983, po zakończeniu służby w wojsku powrócił do składu drużyny Traktora. 11 grudnia 1984 rozegrał swój pierwszy mecz w reprezentacji ZSRR jako bramkarz i grał na tej pozycji przez następne cztery lata[1].
Jako pierwszy rosyjski bramkarz zagrał w National Hockey League. W sezonie 1989/1990 zagrał 10 meczów (1 zwycięstwo, 2 remisy i 7 porażek) w składzie Quebec Nordiques.
W 1990, po zakończeniu rocznego kontraktu, powrócił na jeden sezon do Traktora. Od połowy 1991 grał w Łokomotiwie Jarosław. W tej drużynie grał przez dwa lata, w tym samym okresie przez 6 miesięcy grał na Węgrzech. Karierę zawodniczą zakończył w szwedzkim klubie Säters, gdzie grał w latach 1993/1995[2].
W reprezentacji ZSRR rozegrał 19 meczów w ramach Mistrzostw Świata, Europy i Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1988.
Kariera trenerska
Säters (1995–1997) – trener,
Łada Togliatti (1997–1998) – trener,
Krylia Sowietow (1998–1999) – trener,
Siewierstal Czerepowiec (1999–2001)
Witaź Podolsk (2004–2005) – trener,
Krylia Sowietow (2007–2008) – trener,
Awtomobilist Jekaterynburg (2011) – trener.
Po zakończeniu kariery zawodnika rozpoczął pracę trenerską. W latach 1995–1997 był trenerem Saters, potem od 1997 do 1998 trenował Ładę Togliatti. W latach 1998–1999 był głównym trenerem Krylii Sowietow w Moskwie. W 1999 został opiekunem Siewierstali Czerepowiec i był nim do 2001. Z tym klubem uzyskał tytuł mistrza Rosji[1].
W latach 2004–2005 był trenerem klubu Witaź Podolsk w Czechowie. Trener drużyny „Skrzydła Sowietów” w Moskwie w latach 2007–2008. W 2011 został trenerem Awtomobilista Jekaterynburg.
W ostatnich latach życia grał w drużynie "Legendy hokeja ZSRR". Działał na rzecz rozwoju hokeja amatorskiego. W 1988 został odznaczony Orderem „Znak Honoru”.
Zmarł 20 czerwca 2017 w Moskwie. Został pochowany na Cmentarzu Trojekurowskim w Moskwie[3][4].
Sukcesy
Reprezentacyjne:
Mistrz świata młodzieży 1977 i 1978,
Trzykrotny Mistrz świata:1986, 1989 (najlepszy bramkarz w statystykach) i 1990,
Czterokrotny Mistrz Europy:1985, 1986, 1987 i 1989,
Złoty medal olimpijski w Calgary 1988.
Klubowe:
Brązowy medalista 1976,
Srebrny medalista 1987,
Brązowy medalista 1985.
Życie prywatne
Był żonaty z Iriną, miał dwóch synów - Dmitrija i Siergieja - również bramkarzy.
Linki zewnętrzne
- Statystyki Siergieja Mylnikowa (dostęp: 2020-05-10)
Przypisy
- ↑ a b c d e Мыльников Сергей Александрович. chelhockeyhistory.ru.com. [dostęp 2020-05-10]. (ros.).
- ↑ Sergei Mylnikov. eurohockey.com. [dostęp 2020-05-10]. (ang.).
- ↑ Умер олимпийский чемпион по хоккею Сергей Мыльников. sportsnet.ca. [dostęp 2020-05-10]. (ros.).
- ↑ Soviet goaltender Sergei Mylnikov dies at 58. sportsnet.ca. [dostęp 2020-05-10]. (ang.).