Staccato
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/3/30/Staccato.png)
Staccato (wym. stakkato; wł. oderwany, oddzielony) – technika artykulacji w grze na instrumentach muzycznych, w której kolejne dźwięki są grane oddzielnie, ze skracaniem ich wartości[1].
W grze na gitarze, harfie czy innych instrumentach strunowych szarpanych staccato wykonuje się poprzez natychmiastowe uciszenie struny po jej szarpnięciu, lub poprzez szarpanie strun już lekko przytrzymanych.[2]
W przypadku instrumentów klawiszowych staccato polega na szybkim uderzeniu w klawisz i poderwaniu w górę dłoni w nadgarstku.
W instrumentach smyczkowych staccato polega na "puszczeniu" smyczka, żeby się zatrzymał, lub oderwaniu go od struny.
W instrumentach dętych z kolei na skróceniu trwania dźwięku oraz specyficznym ataku (np. na trąbce) przez delikatnie ostrzejszy atak na sylabie ta. Wyróżnia się ponadto dwa rodzaje staccata na instrumentach dętych, umożliwiające szybszą repetycję: podwójne oraz potrójne.
W notacji muzycznej staccato zaznacza się kropką nad nutą.
Przypisy
![]() | Zobacz hasło staccato w Wikisłowniku |
- p
- d
- e
Artykulacja |
|
---|---|
Ozdobniki | |
Techniki gry |