Stagnicola corvus
Stagnicola corvus | |||
(Gmelin, 1791) | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | mięczaki | ||
Gromada | ślimaki | ||
Podgromada | płucodyszne | ||
Rząd | nasadooczne | ||
Rodzina | błotniarkowate | ||
Rodzaj | Stagnicola | ||
Gatunek | Stagnicola corvus | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
|
Stagnicola corvus – gatunek ślimaka słodkowodnego z rodziny błotniarkowatych (Lymnaeidae). Takson ten przez wiele lat był traktowany jako odmiana błotniarki pospolitej (Stagnicola palustris), ale został wyodrębniony przez Marię Jackiewicz na podstawie różnic w budowie wewnętrznej[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f5/Lynaea_corvus1pl.jpg/250px-Lynaea_corvus1pl.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5a/Lynaea_corvus2pl.jpg/250px-Lynaea_corvus2pl.jpg)
Muszla ciemno ubarwiona – szara do granatowoczarnej, grubościenna o powierzchni zazwyczaj młotkowanej (wyraźne, jasne linie przyrostów podzielone grubymi liniami spiralnymi tworzące małe, oddzielne powierzchnie). Ostatni skręt silnie rozszerzony. Otwór o krawędzi i górnej części ostro zakończonej, zajmuje połowę lub lekko ponad połowę wysokości całej muszli. Dołek osiowy zakryty lub szczelinowaty. Wysokość muszli 25–40 (45) mm, a szerokość 12–17 mm.
Występuje w Europie – od Wysp Brytyjskich po wschodnią Ukrainę i od Skandynawii po Włochy[3]. Gatunek powszechny w zeutrofizowanych zbiornikach trwałych o niewielkim przepływie wody. Jest raczej wszystkożerny i typowy dla nizin. Kokony jajowe 40–50 mm długie i 6 mm szerokie zawierające po 80–120 jaj. Ogólnie słabo poznany i wymaga osobnych obserwacji co do rozmieszczenia i zwyczajów.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c d e f g MolluscaBase eds., Stagnicola corvus (Gmelin, 1791), [w:] MolluscaBase [online] [dostęp 2024-04-28] (ang.).
- ↑ a b M.M. Jackiewicz M.M., Systematic position of Lymnaea corvus (Gmelin, 1788) (Gastropoda: Pulmonata), „Folia Malacologica”, 4, 1990, s. 147–155, DOI: 10.12657/folmal.004.007 (ang.).
- ↑ a b Stagnicola corvus, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
Bibliografia
- Piechocki A., Ślimaki, z cyklu Fauna Słodkowodna Polski, Warszawa 1979, ISBN 83-01-01143-2.