Starfish Radiation
Inne nazwy | STARAD 1, 1962 Beta Kappa, S00444 |
---|---|
Indeks COSPAR | 1962-058A |
Państwo |
|
Zaangażowani | |
Rakieta nośna | Thor Agena D |
Miejsce startu | |
Orbita (docelowa, początkowa) | |
Perygeum | 197 km[1] |
Apogeum | 5458 km |
Okres obiegu | 146,5 min |
Nachylenie | 71,4° |
Czas trwania | |
Początek misji | 26 października 1962 16:14 UTC |
Koniec misji | 18 stycznia 1963 |
Powrót do atmosfery | 5 października 1967 |
Wymiary | |
Masa całkowita | 1100 kg |
Starfish Radiation (STARAD) (ang. Starfish Radiation) – seria dwóch amerykańskich sztucznych satelitów do zbierania danych o atmosferycznych i pozaatmosferycznych wybuchach jądrowych:
- Starfish Radiation 1 – wystrzelony 26 października 1962
- Starfish Radiation 2 – wystrzelony 2 września 1965 rakietą Thor Agena D, z kosmodromu Vandenberg. Z powodu awarii członu Agena D, rakieta i ładunek zostały zniszczone na rozkaz oficera bezpieczeństwa kosmodromu, na wysokości około 11 km. Satelita ważył około 1150 kg.
Osobny artykuł: Corona 99.
Ładunek
- Próbnik gęstości elektronów
- Detektor cząstek naładowanych
- Elementem detekcyjnym były scyntylatory plastyczne (osłaniane). Poszczególne scyntylatory posiadały efektywne progi wyzwalania na elektrony o energiach: 1,2; 2,4 i 5 MeV. Każdy z czujników miał pole widzenia około 2π steradianów. Dane były nagrywane na taśmie magnetycznej i odgrywane do przesłania do stacji naziemnej.
- Spektrometr elektronów uwięzionych w polu magnetycznym
- Pięciokanałowy spektrometr służył do pomiaru elektronów powstających w atmosferze podczas wybuchów jądrowych. Kanały miały zakres: 325-462 keV, 955-1117 keV, 1630-1834 keV, 2400-2614 keV, 3250-3474 keV. Tło mierzono za pomocą dwóch osobnych kanałów: 664-808 keV i 2590-2809 keV. Dane z każdego kanału pobierano raz na sekundę.
- Pomiary cząstek naładowanych
- Zestaw pięciu detektorów scyntylacyjnych o różnych polach widzenia. Każdy pozyskiwał widma za pomocą dyskryminacji amplitudowej. Jeden z czujników przestał działać wkrótce po starcie, ale pozostałe działały do końca misji.
Przypisy
- ↑ Za Encyclopedia Astronautica. NSSDC podaje: 194 × 5557 km; okres 147,8 min.; mimośród 0,28963
Bibliografia
- Mark Wade: Starfish. Encyclopedia Astronautica. [dostęp 2017-06-23]. (ang.).
- Jonathan's Space Home Page (ang.)
- STARAD. [w:] NSSDCA Master Catalog [on-line]. NASA. [dostęp 2013-09-26]. (ang.).