Steve Mahre
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | 10 maja 1957 | ||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Klub | White Pass Ski Club | ||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost | 176 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||
Debiut w PŚ | 12 stycznia 1975, Wengen | ||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze punkty w PŚ | 27 stycznia 1976, Zwiesel | ||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze podium w PŚ | 7 marca 1976, Copper Mountain (2. miejsce – slalom) | ||||||||||||||||||||||||||||||
Pierwsze zwycięstwo w PŚ | 4 marca 1978, Stratton Mountain (slalom) | ||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||
|
Steve Mahre, właśc. Steven Irving Mahre (ur. 10 maja 1957 w Yakima) – amerykański narciarz alpejski, wicemistrz olimpijski oraz mistrz świata.
Kariera
W zawodach Pucharu Świata zadebiutował 12 stycznia 1975 roku w Wengen, zajmując 16. miejsce w slalomie[1]. Pierwsze punkty (do sezonu 1978/79 punktowało tylko dziesięciu najlepszych zawodników) zdobył 27 stycznia 1976 roku w Zwiesel, gdzie zajął dziewiąte miejsce w gigancie. W kolejnych startach w sezonie 1975/1976 jeszcze dwukrotnie plasował się w czołowej dziesiątce, w tym raz stanął na podium. Dokonał tego 7 marca 1976 roku w Copper Mountain, gdzie był drugi w slalomie, za Ingemarem Stenmarkiem ze Szwecji. W klasyfikacji generalnej zajął 27. miejsce, w klasyfikacji giganta był trzynasty, a w klasyfikacji slalomu ósmy. W lutym 1976 roku wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku, gdzie rywalizację w gigancie zakończył na trzynastej pozycji.
Pierwsze zwycięstwo w zawodach Pucharu Świata 4 marca 1978 roku w Stratton Mountain, gdzie był najlepszy w slalomie. Było to jednak jego jedyne podium w tym sezonie i w klasyfikacji generalnej zajął 23. miejsce. Wystartował także na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 1978 roku. Zajął tam ósme miejsce w slalomie i szesnaste w gigancie. Kolejne zwycięstwo odniósł blisko trzy lata później, 11 stycznia 1981 roku w Garmisch-Partenkirchen, ponownie wygrywając slalom. W sezonie 1980/1981 na podium stanął jeszcze cztery razy, jednak nie odniósł już zwycięstwa. W klasyfikacji generalnej zajął ostatecznie czwarte miejsce, a w klasyfikacji slalomu był trzeci za Ingemarem Stenmarkiem i swym bratem bliźniakiem Philem Mahre. W międzyczasie wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Lake Placid, gdzie był piętnasty w gigancie, a rywalizacji w slalomie nie ukończył.
Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1981/1982, kiedy był trzeci w klasyfikacji generalnej. Wyprzedzili go jedynie jego brat oraz Ingemar Stenmark. W takiej samej kolejności ci trzej zawodnicy zajęli pierwsze trzy miejsca w klasyfikacji slalomu. Na podium stawał siedem razy, w tym pięciokrotnie zwyciężał: 14 grudnia w Cortina d’Ampezzo wygrywał slalom, 14 lutego w Garmisch-Partenkirchen zwyciężył w slalomie i kombinacji, a 13 marca w Jasnej i 17 marca 1982 roku w Bad Kleinkirchheim był najlepszy w gigancie. W 1982 roku wziął także udział w mistrzostwach świata w Schladming, gdzie wywalczył złoty medal w slalomie. Wyprzedził tam bezpośrednio Stenmarka oraz Borisa Strela z Jugosławii.
W dwóch kolejnych sezonach łącznie tylko cztery razy stanął na podium. W sezonie 1982/1983 dwukrotnie wygrał slalomy: 4 stycznia w Parpan i 6 lutego 1983 roku w St. Anton am Arlberg. Zwycięstwo w St. Anton było jego ostatnim triumfie w zawodach tego cyklu. W klasyfikacji generalnej był dwunasty, a wśród slalomistów zajął czwarte miejsce. Ostatnie podium w karierze wywalczył 13 grudnia 1983 roku w Courmayeur, gdzie był trzeci w slalomie. W czołowej dziesiątce znalazł się jeszcze tylko dwa razy, w efekcie zajmując 47. miejsce w klasyfikacji generalnej. Brał także udział w igrzyskach olimpijskich w Sarajewie w 1984 roku, gdzie osiągnął jeden z największych sukcesów swojej kariery. Mahre był na prowadzeniu po pierwszym przejeździe w slalomie, wyprzedzając pozostałych zawodników o 0,70 sekundy. Jednak w drugim przejeździe uzyskał ósmy wynik, osiągając drugi łączny wynik i zdobywając srebrny medal. Ostatecznie rozdzielił na podium swojego brata Phila oraz Francuza Didiera Bouveta. Na tych samych igrzyskach zajął także siedemnaste miejsce w gigancie.
Wspólnie z bratem jest właścicielem ośrodka treningowego w Park City.
Osiągnięcia
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
13. | 10 lutego | 1976 | ![]() | Gigant | 3:26,97 | +6,79 | ![]() |
15. | 19 lutego | 1980 | ![]() | Gigant | 2:40,74 | +4,20 | ![]() |
DNF | 22 lutego | 1980 | ![]() | Slalom | 1:44,26 | – | ![]() |
17. | 14 lutego | 1984 | ![]() | Gigant | 2:41,18 | +4,85 | ![]() |
2.![]() | 19 lutego | 1984 | ![]() | Slalom | 1:39,41 | +0,21 | ![]() |
Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Konkurencja | Czas biegu | Strata | Zwycięzca |
---|---|---|---|---|---|---|---|
13. | 10 lutego | 1976 | ![]() | Gigant | 3:26,97 | +6,79 | ![]() |
16.[2] | 2 lutego | 1978 | ![]() | Gigant | 3:02,52 | +6,03 | ![]() |
8. | 5 lutego | 1978 | ![]() | Slalom | 1:39,54 | +4,22 | ![]() |
15. | 19 lutego | 1980 | ![]() | Gigant | 2:40,74 | +4,20 | ![]() |
DNF | 22 lutego | 1980 | ![]() | Slalom | 1:44,26 | – | ![]() |
1.![]() | 3 lutego | 1982 | ![]() | Gigant | 2:38,80 | – | – |
DNF[3] | 7 lutego | 1982 | ![]() | Slalom | 1:48,48 | – | ![]() |
Miejsca w klasyfikacji generalnej
- sezon 1975/1976: 27.
- sezon 1976/1977: 43.
- sezon 1977/1978: 23.
- sezon 1978/1979: 10.
- sezon 1979/1980: 12.
- sezon 1980/1981: 4.
- sezon 1981/1982: 3.
- sezon 1982/1983: 12.
- sezon 1983/1984: 47.
Zwycięstwa w zawodach
Stratton Mountain – 4 marca 1978 (slalom)
Garmisch-Partenkirchen – 11 stycznia 1981 (slalom)
Cortina d’Ampezzo – 14 grudnia 1981 (slalom)
Garmisch-Partenkirchen – 14 lutego 1982 (slalom)
Garmisch-Partenkirchen – 14 lutego 1982 (kombinacja)
Jasná – 13 marca 1982 (gigant)
Bad Kleinkirchheim – 17 marca 1982 (gigant)
Parpan – 4 stycznia 1983 (slalom)
St. Anton am Arlberg – 6 lutego 1983 (slalom)
- 9 zwycięstw (6 slalomów, 2 giganty i 1 kombinacja)
Pozostałe miejsca na podium
Copper Mountain – 7 marca 1976 (slalom) – 2. miejsce
Sun Valley – 5 marca 1977 (slalom) – 3. miejsce
Val d’Isère – 8 grudnia 1979 (kombinacja) – 2. miejsce
Saalbach-Hinterglemm – 15 marca 1980 (slalom) – 2. miejsce
Oberstaufen – 13 stycznia 1981 (slalom) – 3. miejsce
Oberstaufen – 17 stycznia 1981 (kombinacja) – 2. miejsce
Aspen – 7 marca 1981 (gigant) – 3. miejsce
Borowec – 25 marca 1981 (slalom) – 2. miejsce
Kitzbühel – 17 stycznia 1982 (slalom) – 3. miejsce
Jasná – 14 marca 1982 (slalom) – 3. miejsce
St. Anton am Arlberg – 6 lutego 1983 (kombinacja) – 3. miejsce
Courmayeur – 13 grudnia 1983 (slalom) – 3. miejsce
Bibliografia
- Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
- Profil na Alpine Ski Database (ang.)
- Profil na stronie Sports Reference.com. sports-reference.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-11)]. (ang.).
Przypisy
- p
- d
- e
- Olympedia: 92053