Stubnica
Położenie | |
Państwo |
|
---|---|
Region | |
Morfometria | |
Powierzchnia | 173,9 ha |
Wymiary • max długość • max szerokość |
|
Głębokość • maksymalna |
|
Hydrologia | |
Klasa czystości wody | II (1993)[1] |
Położenie na mapie gminy Ińsko ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa zachodniopomorskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu stargardzkiego ![]() | |
![]() |
Stubnica (także Wisola) – jezioro na Pojezierzu Zachodniopomorskim, położone w gminie Ińsko, w powiecie stargardzkim, w woj. zachodniopomorskim.
Jezioro jest położone na granicy dwóch mezoregionów, tj. zachodnia część jeziora na Pojezierzu Ińskim, a wschodnia na Równinie Drawskiej. Stubnica znajduje się w Ińskim Parku Krajobrazowym, ok. 1 km na południe od miasta Ińsko.
Według danych z 1994 r. powierzchnia zbiornika wynosi 173,9 ha. Maksymalna głębokość wynosi 15,4 m[2].
W typologii rybackiej Stubnica jest jeziorem leszczowym[2].
Jezioro jest podzielone na dwa plosa, przez półwysep wcinający się w jego wody od południa. Wokół północnej części zbiornika przeważają łąki i pola uprawne, a ploso południowe otoczone jest głównie lasami. Linia brzegowa akwenu jest silnie rozwinięta, liczne są zatoki i półwyspy[1].
Stubnica znajduje się w obszarze specjalnej ochrony ptaków Ostoja Ińska programu Natura 2000.
Około 1 km na południowy wschód od Stubnicy leży wieś Gronówko. Na wschód od jeziora biegnie droga wojewódzka nr 151.
Nazwę Stubnica wprowadzono urzędowo w 1949 roku, zastępując poprzednią niemiecką nazwę jeziora – Nethstubben-See[3].
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b DorotaD. Cydzik DorotaD., DanutaD. Kudelska DanutaD., HannaH. Soszka HannaH., Atlas stanu czystości jezior Polski badanych w latach 1989-1993, Instytut Ochrony Środowiska, 1995, s. 53-56 .
- ↑ a b J.Filipiak, J.Sadowski: Jeziora szczecińskie. Akademia Rolnicza w Szczecinie, 1994.
- ↑ M.P. z 1949 r. nr 17, poz. 225, s. 8
Linki zewnętrzne
- Mapa OSO Ostoja Ińska z zaznaczoną Stubnicą (mapa 5)
- Pomiary jeziora - Wspólne Centrum Badawcze UE (ang.)