Styl izabeliński
![]() | Ten artykuł od 2019-01 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Granada_monasterio_santa_isabel_la_real_portada2.jpg/220px-Granada_monasterio_santa_isabel_la_real_portada2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/63/San_Juan_de_los_Reyes%2C_Toledo.jpg/220px-San_Juan_de_los_Reyes%2C_Toledo.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/13/Valladolid_SanPablo2.jpg/220px-Valladolid_SanPablo2.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Valladolid_San_Gregorio_20080815.jpg/220px-Valladolid_San_Gregorio_20080815.jpg)
Styl izabeliński – odmiana późnogotyckiego stylu w Hiszpanii, który wyodrębnił się za panowania Izabeli I Katolickiej i jej męża Ferdynanda.
Zjednoczenie Hiszpanii, ostateczne wyparcie Maurów z Półwyspu Iberyjskiego (1492 r. – zdobycie Grenady), pomyślnie zakończone wyprawy Krzysztofa Kolumba, żeglarza popieranego przez królową Izabelę stworzyły podstawy budowy silnego państwa. Bogactwo sprzyjało rozwojowi architektury. Popierany przez parę królewską program budowy szeregu katedr w okresie od połowy XV wieku do końca XVI wieku zaowocował ukształtowaniem stylu nazywanego od imienia królowej, stylem izabelińskim. Charakteryzuje go połączenie elementów stylu mudejar z flamandzkimi motywami dekoracyjnymi. Widoczne są w nim także pewne cechy wspólne ze schyłkowym okresem architektury gotyckiej Anglii (czasy panowania Henryka VIII, męża Katarzyny Aragońskiej, córki Izabeli i Ferdynanda) i późnogotyckim stylem flamboyant. W okresie schyłkowym pojawiają się elementy charakterystyczne dla renesansu.
Jest to architektura stworzona przez miejscowych budowniczych i mistrzów sprowadzonych z Niemiec, Flandrii i Francji. Najważniejsi twórcy tego okresu i ich przykładowe dzieła:
- Juan Guas
- franciszkański kościół San Juan de los Reyes w Toledo, początkowo przeznaczony na miejsce pochówku królewskiej pary. Zbudowany w latach 1477 – 1496. Jego elewację zdobią zawieszone w blendach łańcuchy symbolizujące uwolnienie chrześcijan. Nad skrzyżowaniem naw znajduje się ośmioboczna wieża wsparta na gwiaździstym sklepieniu. Zróżnicowane łuki: trójlistne (portal wejściowy), podwójne z kotarowym przegięciem w ośli grzbiet (np. Portal Weroniki), kotarowe dla obramowania licznych detali rzeźbiarskich, stalaktytowe dekoracje charakterystyczne dla architektury islamu, skomplikowany maswerk, reliefy o motywach roślinnych, herby królewskie na ścianach transeptu (dekoracja heraldyczna występuje także w kaplicy King’s College w Cambridge) tworzą niepowtarzalne dzieło o niezwykle bogatej ornamentyce.
- pałac Infantado w Guadalajarze, dekoracje powstały przy współpracy z Egasem Cuemanem
- Simón de Colonia
- ośmioboczna kaplica Capilla del Constable katedry w Burgos, zbudowana w latach 1482 do ok. 1494 posiada pewne cechy wspólne z kościołem San Juan de los Reyes: maswerk w stylu flamboyant, łuki w kształcie oślego grzbietu, heraldyczne dekoracje. Gwiaździste sklepienie w środkowej części posiada ażurowe żebrowanie nawiązujące do architektury islamu.
- zachodnia fasada kościoła San Pablo w Valladolid
- Enrigue Egas – Kaplica Królewska (Capilla Real) w katedrze w Grenadzie, zbudowana w latach 1506 – 1521
- rzeźbiarz Gil de Siloé – fasada dominikańskiego kolegium San Giorgio w Valladolid (obecnie Muzeum Narodowe)
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Styl izabeliński |
- Britannica: art/Isabelline