Subkarabin
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6c/Ace_52_side_2.jpg/220px-Ace_52_side_2.jpg)
Subkarabin – rodzaj skróconego karabinu (najczęściej automatycznego) zasilanego amunicją karabinową, wyposażonego w lufę o długości do 450 mm[1].
Termin ten został wprowadzony w Wojsku Polskim w 2004 r. i od tego czasu funkcjonuje jako Polska Norma PN-V-01016[1]. Subkarabin jest terminem nowym, nie funkcjonującym nigdy wcześniej w terminologii dotyczącej broni palnej. Tradycyjnie wobec tej klasy broni stosuje się nazwę karabinek[2][3][4], a używanie terminu subkarabin jest kwestią dobrowolną a nie obowiązkową[5].
Zobacz też
- subkarabinek
Przypisy
- ↑ a b Polska Norma PN-V-01016, Broń strzelecka, Terminologia, Polski Komitet Normalizacyjny, lipiec 2004 .
- ↑ karabinek – Słownik języka polskiego PWN [online], sjp.pwn.pl [dostęp 2020-07-09] (pol.).
- ↑ karabinek, [w:] Encyklopedia PWN [online], Wydawnictwo Naukowe PWN [dostęp 2020-07-09] .
- ↑ Mała Encyklopedia Wojskowa Tom 2 ↓, s. 22.
- ↑ Ustawa z dnia 12 września 2002 r. o normalizacji (Dz.U. z 2015 r. poz. 1483)
Bibliografia
- Mała Encyklopedia Wojskowa (K-Q). T. 2. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1970.
- p
- d
- e
Broń strzelecka
(z wyłączeniem granatów i granatników)
(z wyłączeniem granatów i granatników)
Indywidualna |
| ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Zespołowa |
|