Sztuczne drzewo
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/91/DummyTreeHill63Messines1917.jpeg/220px-DummyTreeHill63Messines1917.jpeg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cf/Collections_of_the_Imperial_War_Museum_Q31465.jpg/220px-Collections_of_the_Imperial_War_Museum_Q31465.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1d/A_canvas_and_steel_tree_observation_post%2C_near_Souchez%2C_15_May_1918._Q10310.jpg/220px-A_canvas_and_steel_tree_observation_post%2C_near_Souchez%2C_15_May_1918._Q10310.jpg)
![]() | Zobacz multimedia związane z tematem: Sztuczne drzewo |
Sztuczne drzewo – posterunek obserwacyjny imitujący martwe drzewo wykorzystywany na froncie zachodnim I wojny światowej do rozpoznania sił i środków przeciwnika[1].
Geneza
I wojna światowa już po kilku miesiącach od jej wybuchu przeistoczyła się w klasyczną wojnę pozycyjną. W sytuacji, gdy linie okopów były często bardzo blisko siebie, bezpieczna obserwacja ruchów nieprzyjaciela była bardzo utrudniona. W roku 1915 Francuzi jako pierwsi zastosowali sztuczne drzewa do cichej i niewidocznej obserwacji wroga, przekazując następnie swoją wiedzę Brytyjczykom. Ze sztucznych drzew korzystali także Niemcy[1].
Budowa
Aby zbudować sztuczne drzewo wojska inżynieryjne musiały znaleźć martwe drzewo w pobliżu frontu, które zostało zniszczone przez pocisk artyleryjski lub bombę lotniczą – takie było najlepsze bo wyglądało jak klasyczny posusz. Następnie żołnierze wykonywali precyzyjne zdjęcia, pomiary i szkice martwego drzewa, zachowując tajemnicę przed wrogiem. Wszystkie szczegółowe informacje przekazywano na zaplecze frontu, gdzie artyści wojenni w specjalnie do tego przystosowanych warsztatach tworzyli dokładną replikę drzewa, mającą taką samą wysokość, martwe i połamane konary oraz korę wykonaną z pomarszczonego, malowanego żelaza. Aby kora wyglądała bardziej realistycznie, pokrywano ją szorstką, teksturowaną miksturą wykonaną z takich materiałów jak sproszkowane muszle[1].
Wnętrze sztucznego drzewa było wydrążone, a sztuczna kora otaczała wewnętrzną opancerzoną rurę, która chroniła znajdującego się w środku żołnierza przed pociskami. Żołnierz wspinał się po wąskiej sznurowej drabince przez środek drzewa i siadał na metalowym siedzeniu na szczycie. Fragmenty zewnętrznej kory odcinano i zastępowano metalową siatką, aby ukryć otwory widokowe dla obserwatora, który używając peryskopu lub teleskopu, lustrował otoczenie, a następnie przekazywał to, co widzi, żołnierzom na dole[1].
Sztuczne drzewo musiało być instalowane w nocy, w czasie ostrzału artyleryjskiego, celem odwrócenia uwagi nieprzyjaciela, by nie zmienić krajobrazu i nie wzbudzić podejrzeń u przeciwnika. Żołnierze wojsk inżynieryjnych wyrywali oryginalne drzewo, wykopywali dziurę w miejscu jego korzeni, a następnie instalowali sztuczne drzewo[1].
Przypisy
Linki zewnętrzne
- The Journey of the Camouflage Tree. Imperial War Museum. [dostęp 2021-06-28]. (ang.).
- Sztuczne drzewo w serwisie YouTube (ang.)