Tytus Babczyński
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 4 stycznia 1830 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 19 czerwca 1910 | ||
Profesor nauk technicznych | |||
Specjalność: matematyka, fizyka i mechanika | |||
Alma Mater | |||
Doktorat | |||
Nauczyciel akademicki | |||
Uczelnia | Szkoła Sztuk Pięknych w Warszawie | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/67/Tytus_Babczy%C5%84ski_gr%C3%B3b.jpg/240px-Tytus_Babczy%C5%84ski_gr%C3%B3b.jpg)
Tytus Babczyński (ur. 4 stycznia 1830 w Warszawie, zm. 19 czerwca 1910 w Ulasku)[1] – polski matematyk i fizyk.
Życiorys
Syn Kazimierza Babczyńskiego lekarza w 4 Pułku Strzelców Pieszych uczestnika powstania listopadowego. Ukończył Szkołę Sztuk Pięknych w Warszawie z tytułem architekta. W 1850 roku otrzymał stypendium rządowe na studia fizyki i matematyki na Uniwersytecie w Petersburgu. W 1857 roku otrzymuje tytuł magistra fizyki. W roku 1872 został doktorem Uniwersytetu Petersburskiego.
W latach (1857–1862) był profesorem wyższej matematyki i mechaniki w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, potem w latach (1862–1868) Szkoły Głównej, a w końcu Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego (1862–1887). Napisał pracę "O zjawiskach indukcji", która została nagrodzona złotym medalem na Uniwersytecie Petersburskim, a także "Wykłady algebry wyższej i Rachunku różniczkowego i całkowego", "Wstęp do dynamiki wyższej", "Sposób mnożenia funkcji symetrycznych i algebraicznych wymiernych". Zmarł w majątku Ulasek. Pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie[2] (kwatera 24-3-16)[3].
Przypisy
Bibliografia
- Adam Moraczewski, w: Polski Słownik Biograficzny. T. 1. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1935, s. 192.
- Wielka ilustrowana encyklopedja powszechna Gutenberga. [dostęp 2011-12-20].
Linki zewnętrzne
Publikacje Tytusa Babczyńskiego w serwisie Polona