Władimir Dybo
![]() | |||
Data i miejsce urodzenia | 30 kwietnia 1931 | ||
---|---|---|---|
Data i miejsce śmierci | 7 maja 2023 | ||
Zawód, zajęcie | językoznawca | ||
Narodowość | rosyjska | ||
|
Władimir Antonowicz Dybo lub Vladimir Antonovič Dybo (ros. Владимир Антонович Дыбо; ur. 30 kwietnia 1931 we wsi Pirogówka, rejon szostkiński, obwód sumski, ZSRR, zm. 7 maja 2023 w Tarusie[1]) – językoznawca rosyjski i radziecki, pracownik naukowy Instytutu Słowianoznawstwa Rosyjskiej Akademii Nauk, doktor nauk filologicznych (1979) i profesor (1992). Autor około 200 publikacji naukowych, w tym 7 monografii. Specjalista w dziedzinie porównawczej lingwistyki historycznej, w zakresie językoznawstwa indoeuropejskiego, szczególnie słowiańskiego, bałtyckiego i irańskiego. Badał również języki uralskie i kaukaskie. Jeden z założycieli moskiewskiej szkoły studiów porównawczych. Wraz z Władisławem Illiczem-Swityczem rozwinął koncepcję uzasadniającą teorię nostratyczną[2].
Przypisy
- ↑ obit: В. А. Дыбо (1931–2023) (ros.)
- ↑ Praca zbiorowa pod red. Kazimierza Polańskiego, Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 2003