Zatoczek białowargi
Anisus leucostoma | |||
(Millet, 1813) | |||
![]() Muszle | |||
Systematyka | |||
Domena | eukarionty | ||
---|---|---|---|
Królestwo | zwierzęta | ||
Typ | mięczaki | ||
Gromada | ślimaki | ||
Podgromada | płucodyszne | ||
Rząd | nasadooczne | ||
Rodzina | zatoczkowate | ||
Rodzaj | Anisus | ||
Gatunek | zatoczek białowargi | ||
Synonimy | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2] | |||
![]() najmniejszej troski | |||
|
Zatoczek białowargi (Anisus leucostoma) – palearktyczny gatunek słodkowodnego ślimaka płucodysznego z rodziny zatoczkowatych (Planorbidae).
Taksonomia
W literaturze zachodniej jest opisywany pod nazwą Anisus leucostoma[2][3], a w polskojęzycznej Anisus leucostomus[4]. Wielu malakologów nie akceptuje wyodrębniania tego gatunku, traktując go jako synonim Anisus septemgyratus[2][4].
Występowanie
Zasięg jego występowania obejmuje Europę, północną Turcję i północny Iran oraz zachodnią i środkową Syberię. Według niektórych źródeł nie stwierdzono jego obecności w Finlandii i Estonii[3], czemu przeczą dane IUCN[2].
Zatoczek białowargi zasiedla małe zbiorniki wody stojącej, głównie na bagnach i torfowiskach, także okresowo zalewane, zanikające. W zbiornikach okresowych jest gatunkiem charakterystycznym. Spotykany głównie na równinach, ale – w przeciwieństwie do Anisus spirorbis – występuje również na obszarach górzystych (do 1800 m w Szwajcarii)[3]. W Polsce jest gatunkiem pospolitym[4].
Budowa
Muszla o wymiarach 1,4–1,5 × 6–7 mm, zwykle brązowa, bardzo lśniąca. Jej górna powierzchnia jest zwykle spłaszczona. Skręty są lekko wypukłe, w liczbie 6–6,5. Ostatni skręt nie jest szerszy od poprzedniego, ale szerszy niż u A. septemgyratus i węższy niż u A. spirorbis[3].
Biologia i ekologia
Wykazuje wybitną odporność na wysychanie, co pozwala mu przetrwać okres suszy[4]. Rozmnaża się od kwietnia do września[3]. Jest nosicielem wielu gatunków przywr, m.in.: Australapatemon burti, A. minor, Gigantobilharzia suebica i Echinoparyphium pseudorecurvatum[2].
Zagrożenia i ochrona
W wielu regionach Europy jest zagrożony z powodu utraty siedlisk[3]. W pozostałych obszarach zasięgu jest szeroko rozprzestrzeniony, lokalnie występuje licznie[2], a nawet masowo.
Zobacz też
Przypisy
- ↑ a b c MolluscaBase eds., Anisus leucostoma (Millet, 1813), [w:] MolluscaBase [online] [dostęp 2024-04-27] (ang.).
- ↑ a b c d e f Anisus leucostoma, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
- ↑ a b c d e f F. Welter-Schultes: Species summary for Anisus leucostoma. [w:] AnimalBase. Early zoological literature [on-line]. AnimalBase Project Group, 2010. [dostęp 2012-08-21]. (ang.).
- ↑ a b c d Fauna Polski – charakterystyka i wykaz gatunków. Bogdanowicz W., Chudzicka E., Pilipiuk I. i Skibińska E. (red.). T. III. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2008, s. 389, 420. ISBN 978-83-88147-09-8.