Zorro (film 1975)
![]() | Ten artykuł dotyczy filmu z 1975 r. Zobacz też: ujednoznacznienie. |
Gatunek | przygodowy |
---|---|
Data premiery | 6 marca 1975 |
Kraj produkcji | Włochy |
Język | włoski |
Czas trwania | 124 min |
Reżyseria | Duccio Tessari |
Scenariusz | Giorgio Arlorio |
Główne role | Alain Delon |
Muzyka | Guido De Angelis |
Zdjęcia | Giulio Albonico |
Scenografia | Enzo Bulgarelli |
Kostiumy | Luciano Sagoni |
Montaż | Mario Morra |
Produkcja | Luciano Martino |
Wytwórnia | Mondial Televisione Film |
Dystrybucja | Les Artistes Associés |
Strona internetowa |
Zorro – włosko-francuski film przygodowy z 1975 roku w reżyserii Duccia Tessariego, zrealizowany na podstawie postaci Zorro stworzonej przez pisarza Johnstona McCulleya.
Rolę tytułową zagrał francuski gwiazdor Alain Delon. Choć większość ekipy stanowili Włosi, zdjęcia do filmu powstały w Hiszpanii - w Almerii i Madrycie[2].
Fabuła
Wicekrólestwo Peru, początek XIX wiek. Don Miguel Vega de la Serna ma być nowym gubernatorem Nowej Aragonii po zmarłym na malarię wuju, don Fernandzie. Jego przyjaciel – zawadiaka i awanturnik Diego, zwraca uwagę, że w tych regionach nie ma malarii. Nocą, gdy Diego ma wrócić do Hiszpanii, don Miguel ginie zamordowany przez skrytobójców. Diego ich zabija i dowiaduje, że zleceniodawcą zabójstwa był pułkownik Huerta. Żądny zemsty zamierza podszyć się pod Miguela jako gubernator. Chce zabić ludzi odpowiedzialnych za śmierć Miguela, ale wiąże go przysięga dana umierającemu, by nie przelewał w krwi jego imieniu[3].
Diego jako don Miguel przybywa do Nowej Aragonii, której faktycznym władcą jest pułkownik Huerta. Poznaje też wdowę po don Fernandzie – Carmen, która nigdy nie miała okazji zobaczyć swego siostrzeńca. Podczas spotkania z adiutantem zmarłego gubernatora, Prusakiem kapitanem Fritzem von Merkelem odkrywa zatrute jedzenie. Diego konsekwentnie udający oderwanego od rzeczywistości lalusia prosi Huertę, wybitnego szermierza o przydzielenie ochroniarza. Gdy zostaje nim żarłoczny i fajtłapowaty sierżant Garcia, Diego wie, że to kwestia czasu, gdy i jego Huerta zabije[3].
Wraz z niemym służącym Joaquínem odkrywa tajne przejście, którego don Fernando używał do schadzek. W przebraniu chłopów dowiadują się, że Huerta jest okrutnym despotą ciemiężącym coraz uboższą ludność na różne sposoby. Diego widząc figle zamboańskiego chłopca imieniem Chico poznaje znaczenie znaku Zorro – ducha czarnego lisa, który według lokalnych legend ma uwolnić zwierzęta. Gdy brat zakonny Francisco, wspierający ubogich, zostaje skazany w nieuczciwym procesie ratuje go ubrany na czarno zamaskowany jeździec zwany jako Zorro i inicjuje samosąd na jego oprawcach. Jest nim Diego, który przywdziewa maskę walcząc z opresją żołnierzy Huerty i zachęcając mieszkańców do walki o swoje[3].
Diego poznaje kuzynkę don Miguela, Ortensię z rodu Pulidów pozbawioną majątku za rzekomy spisek przeciw Nowej Aragonii, a tak naprawdę za głośny sprzeciw wobec rządom Huerty. Gdy jako Zorro rozprawia się z żołnierzami Garcii, skrywa się w domu Pulidów. Przybywa też szukający go Huerta, który chce wymusić na Ortensii poślubienie go. Z opresji ratuje ją Zorro, który wypędza Huertę i Ortensia się w nim zakochuje. Nocą Zorro pomaga odeprzeć pozorowany przez żołnierzy napad na Carmen i von Fritza, którzy się wzajemnie zakochują. Huerta zwiększa swój terror i aresztuje więcej ludzi do pracy w kamieniołomach[3].
Diego jako don Miguel organizuje przyjęcie dla arystokracji i wysyła sobie groźby porwania z rąk Zorro. Huerta decyduje się aresztować Ortensię jako przynętę dla Zorro. Ten opracował plan odbicia Ortensii i ukrywa ją w klasztorze brata Francisca. Huerta zaczyna podejrzewać don Miguela o bycie Zorro, jako że tylko jemu powiedział o swym planie. Diego udaje się odsunąć te podejrzenia i proponuje bycie przynętą. Nie zakłada kostiumu Zorro i to zaprzyjaźnieni biedacy przebierają się za niego, by zmylić wojsko. On sam pozoruje swe porwanie i jako Zorro zmusza pilnującego Garcię do odejścia od kamieniołomu, gdzie zwraca wolność wszystkim więźniom[3].
Zorro umyka wojsku zeskakując z klifu do wody, przekonując tym samym Huertę, że on i don Miguel nie żyją. Huerta przejmuje oficjalnie władzę i przymusza Ortensię do ślubu. Na szczęście ceremonię przerywają więźniowie pod wodzą brata Francisca. Ujawnia się także Zorro. Gdy brat Francisco chce powstrzymać Huertę, ginie z jego pistoletu. Budzi to gniew więźniów, do których dołącza arystokracja. Szturm przerywa sam Zorro, który w tym przypadku zamierza złamać przysięgę daną don Miguelowi i staje do pojedynku na szpady z Huertą. Intensywna walka przenosi się do siedziby gubernatora i kończy się ujawnieniem tożsamości Zorro i śmiercią Huerty. Nowa Aragonia jest wolna od terroru, a Ortensia ogłasza, że gdy znów pojawi się niesprawiedliwość, Zorro powróci[3].
Obsada
Rola | Aktor | Włoski dubbing | Francuski dubbing |
---|---|---|---|
Zorro / Diego | Alain Delon | Gino La Monica | – |
pułkownik Huerta | Stanley Baker | Paolo Ferrari | Roger Rudel |
contessina Ortensia Pulido | Ottavia Piccolo | – | Béatrice Delfe |
Joaquín | Enzo Cerusico | – | |
sierżant Garcia | Moustache | Mario Maranzana | – |
ciotka Carmen | Adriana Asti | – | Martine Sarcey |
kapitan Fritz von Merkel | Giacomo Rossi Stuart | Romano Malaspina | Claude Bertrand |
brat Francisco | Giampiero Albertini | – | André Valmy |
Chico | Paulino Rito | brak danych | |
Don Miguel Vega de la Serna | Marino Masè | Luciano Melani | – |
Señoria de la Serna | Rajka Jurcec | brak danych |
Odbiór
Maciej Dalczyński pod pseudonimem Jacek Tabęcki[4] na łamach „Filmu” dał pozytywną recenzję. Dostrzegł odmienność wersji Tessariego w stosunku do innych produkcji o Zorro, szczególnie kreację Alaina Delona zbliżającą postać do bohatera romantycznego i egzystencjalnego. Pochwalił realizację oraz grę aktorską, a także zaznaczył, iż to lepszy obraz na tle innych filmów z gatunku płaszcza i szpady[5].
Przypisy
- ↑ Przed premierą. „Film”. 4 (14 (166)), s. 23, 1976-04-04. Warszawa: RSW „Prasa-Książka-Ruch”. [dostęp 2022-02-13].
- ↑ El Zorro. Madrid Film Office. [dostęp 2023-03-11]. (hiszp.).
- ↑ a b c d e f DuccioD. Tessari DuccioD., Zorro, Mondial Televisione Film, Les Productions Artistes Associés .
- ↑ Film w prasie polskiej | Tabęcki Jacek (pseud.). Filmpolski.pl. [dostęp 2022-02-14]. (pol.).
- ↑ Maciej Dalczyński. Błękitne oczy pod czarną maską. „Film”. 4 (18 (170)), s. 6, 1976-05-02. Warszawa: RSW „Prasa-Książka-Ruch”. [dostęp 2022-02-13].
Linki zewnętrzne
- p
- d
- e
Postacie | |
---|---|
Książki |
|
Filmy i odtwórcy roli Zorro |
|
Seriale telewizyjne i odtwórcy roli Zorro |
|
Inni aktorzy związani z filmami o Zorro |
- Joaquín Murieta (pierwowzór Zorro)