Gvanako
Gvanako | |
---|---|
![]() | |
Status zaštite | |
LR/lc ugrožena vrsta po IUCN | |
Naučna klasifikacija | |
Carstvo: | Animalia |
Koljeno: | Chordata |
Razred: | Mammalia |
Red: | Artiodactyla |
Porodica: | Camelidae |
Rod: | Lama |
Vrsta: | L. guanicoe |
Dvojni naziv | |
Lama guanicoe (Müller, 1776) | |
![]() | |
Životni prostor gvanaka |
Gvanako (latinski: Lama guanicoe) je južnoamerička životinja iz porodice deva (Camelidae), bliski srodnik alpake, ljame i vikunje, koji su poznati kao lame.[1] Za razliku od deva, lame nemaju karakteristične devinu grbu.[1]
Karakteristike
Gvanako je životinja vitka tijela, dugih nogu i vrata, kratka repa, male glave i velikih načuljenih ušiju. Prosječni odrasli gvanako visok je oko 110 cm[1], i težak 90 kg.
Boja krzna ne razlikuje se previše između jedinki, varira od svijetlosmeđe do tamno crvenkaste po leđima, po trbuhu i nogama ima bijelo krzno, a lice sive boje.[1] Boja krzna ne razlikuje se previše između jedinki, varira od svijetlosmeđe do tamno crvenkaste po leđima, po trbuhu i nogama ima bijelo krzno, a lice sive boje.[1]
Kao i ljame, i gvanako je prekriven dvostrukim slojem krzna, koji se sastoji od grubog vanjskog sloja i mekanog unutrašnjeg sloja. Mladi gvanako (španjolski: guanaquito), ima oko 10 do 20 % podkrzna (koje se sastoji od mekanih pahuljastih vlakana). Ona se upotrebljavaju u tekstilnoj industriji od sredine 19. vijeka, i od tad se zbog eksluzivnosti i fine nježne teksture upotrebljavaju za luksuzne tkanine.[1] Vlakna gvanaka se smatraju finijim od alpakinih, ali grubljim i jeftinijim od vikunjina. Krzna gvanaka, naročito guanaquita, koriste se u krznarstvu jer liče krznu crvene lisice, odpatci se upotrebljavaju u tekstilnoj industriji.[1]
Habitat i način života
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/21/Guanacos%2C_Parque_Nacional_Torres_del_Paine%2C_Chile2.jpg/240px-Guanacos%2C_Parque_Nacional_Torres_del_Paine%2C_Chile2.jpg)
Gvanako je životinja južnoameričkih Anda (Bolivija, Peru, Ekvador, Čile, Argentina) i tu se najbolje osjeća, ali se zna spustiti i do nizina (ima ih po Patagoniji i Ognjenoj zemlji, gdje su se odlično prilagodili). Najviše ih ima po Čileu i Argentini, dok ih po Boliviji u novije vrijeme uzgajaju bolivijski Indijanci, koji žele obnoviti njihovu populaciju. Gvanako je kao i vikunja divlja životinja, koja živi u malim krdima od 4 do 10 ženki i jednog mužjaka.
Kada se nađe u opasnosti ili kad je ljut, gvanako pljuje, nastojeći tako zastrašiti protivnika.[1] Gvanako je biljožder, koji pase travu i drugo bilje.[1]
Razmnožavanje
Gvanako spolnu zrelost dosegne nakon 2-3 godine. Sezona parenja traje tijekom čitave godine, a ženka mladunče nosi 320-330 dana.
Izvori
Vanjske veze
- Guanaco (na portalu Encyclopædia Britannica) (en)
- Guanacos, The original inhabitants of Patagonia Arhivirano 2012-04-26 na Wayback Machine-u (en)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/15px-Commons-logo.svg.png)