Trietil ortoacetat
| |||
Nazivi | |||
---|---|---|---|
Preferisani IUPAC naziv 1,1,1-Trietoksietan | |||
Identifikacija | |||
| |||
3D model (Jmol) |
| ||
ChemSpider |
| ||
ECHA InfoCard | 100.001.012 | ||
| |||
UNII |
| ||
SMILES
| |||
Svojstva | |||
C8H18O3 | |||
Molarna masa | 162,23 g·mol−1 | ||
Gustina | 0,885 g/mL | ||
Tačka ključanja | 142 °C (288 °F; 415 K) | ||
Ukoliko nije drugačije napomenuto, podaci se odnose na standardno stanje materijala (na 25 °C [77 °F], 100 kPa). | |||
![]() ![]() ![]() | |||
Reference infokutije | |||
Trietil ortoacetat je organsko jedinjenje sa formulom CH3C(OC2H5)3. To je etil ortoestar sirćetne kiseline. On je bezbojna uljasta tečnost.
Trietil ortoacetat se koristi u organskoj sintezi za acetilaciju.[3] Takođe se koristi u Džonson-Klejzenovom rearanžiranju.[4]
Reference
- ^ Li Q, Cheng T, Wang Y, Bryant SH (2010). „PubChem as a public resource for drug discovery.”. Drug Discov Today. 15 (23-24): 1052—7. PMID 20970519. doi:10.1016/j.drudis.2010.10.003. уреди
- ^ Evan E. Bolton; Yanli Wang; Paul A. Thiessen; Stephen H. Bryant (2008). „Chapter 12 PubChem: Integrated Platform of Small Molecules and Biological Activities”. Annual Reports in Computational Chemistry. 4: 217—241. doi:10.1016/S1574-1400(08)00012-1.
- ^ B. W. Howk, J. C. Sauer (1959). „Phenylpropargylaldehyde Diethyl Acetal”. Organic Syntheses. 39: 59. doi:10.15227/orgsyn.039.0059.
- ^ Fernandes, Rodney A.; Chowdhury, Asim K.; Kattanguru, Pullaiah (2014). „The Orthoester Johnson-Claisen Rearrangement in the Synthesis of Bioactive Molecules, Natural Products, and Synthetic Intermediates - Recent Advances”. European Journal of Organic Chemistry. 2014 (14): 2833—2871. doi:10.1002/ejoc.201301033.