Belçika'da İslam
![Allah](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Allah3.svg/80px-Allah3.svg.png)
- Angola
- Batı Sahra (Sahra Arap Demokratik Cumhuriyeti)
- Benin
- Botsvana
- Burkina Faso
- Burundi
- Cezayir
- Cibuti
- Çad
- Demokratik Kongo Cumhuriyeti
- Ekvator Ginesi
- Eritre
- Esvatini
- Etiyopya
- Fas
- Fildişi Sahili
- Gabon
- Gambiya
- Gana
- Gine
- Gine-Bissau
- Güney Afrika
- Kamerun
- Kenya
- Komorlar
- Kongo Cumhuriyeti
- Lesotho
- Liberia
- Libya
- Madagaskar
- Malavi
- Mali
- Mauritius
- Mısır
- Moritanya
- Mozambik
- Namibya
- Nijer
- Nijerya
- Orta Afrika Cumhuriyeti
- Réunion
- Ruanda
- São Tomé ve Príncipe
- Senegal
- Seyşeller
- Sierra Leone
- Somali
- Sudan
- Svaziland
- Tanzanya
- Togo
- Tunus
- Uganda
- Yeşil Burun Adaları
- Zambiya
- Zimbabve
- ABD
- Antigua & Barbuda
- Arjantin
- Aruba
- Bahamalar
- Barbados
- Belize
- Bolivya
- Brezilya
- Dominik Cumhuriyeti
- Dominika
- Ekvador
- El Salvador
- Grenada
- Guatemala
- Guyana
- Haiti
- Honduras
- Jamaika
- Kanada
- Kolombiya
- Kosta Rika
- Küba
- Meksika
- Nikaragua
- Panama
- Paraguay
- Peru
- St. Kitts & Nevis
- St. Lucia
- St. Vincent & Grenadinler
- Surinam
- Şili
- Trinidad & Tobago
- Uruguay
- Venezuela
- Afganistan
- Azerbaycan
- Bahreyn
- Bangladeş
- Butan
- BAE
- Brunei
- Çin (Hong Kong)
- Doğu Timor •
- Endonezya
- Filiğinler
- Hindistan
- Irak
- İran
- İsrail
- Japonya
- Kamboçya
- Katar
- Kazakistan
- Kırgızistan
- Kore
- Kuveyt
- Laos
- Lübnan
- Maldivler
- Malezya
- Moğolistan
- Myanmar
- Nepal
- Özbekistan
- Pakistan
- Singapur
- Sri Lanka
- Suriye
- Suudi Arabistan
- Tacikistan
- Tayland
- Tayvan
- Türkiye
- Türkmenistan
- Umman
- Ürdün
- Vietnam
- Yemen
- Almanya
- Andorra
- Arnavutluk
- Avusturya
- Belçika
- Beyaz Rusya
- Birleşik Krallık (İngiltere, Kuzey İrlanda, İskoçya, Galler)
- Bosna-Hersek
- Bulgaristan
- Çek Cumhuriyeti
- Danimarka
- Ermenistan
- Estonya
- Finlandiya
- Fransa
- Gürcistan
- Hırvatistan
- Hollanda
- İrlanda
- İspanya
- İsveç
- İsviçre
- İtalya
- İzlanda
- Karadağ
- Kıbrıs Cumhuriyeti
- Letonya
- Lihtenştayn
- Litvanya
- Lüksemburg
- Macaristan
- Makedonya
- Malta
- Moldova
- Norveç
- Polonya
- Portekiz
- Romanya
- Rusya
- Sırbistan
- Slovakya
- Slovenya
- SSCB
- Ukrayna
- Yunanistan
- Avustralya
- Christmas Adası
- Cocos Adaları
- Cook Adaları
- Fiji
- Guam
- Kiribati
- Kuzey Mariana Adaları
- Marshall Adaları
- Mikronezya Federal Devletleri
- Nauru
- Palau
- Papua Yeni Gine
- Samoa
- Solomon Adaları
- Tonga
- Tuvalu
- Vanuatu
- Yeni Kaledonya
- Yeni Zelanda
- g
- t
- d
İslam, Hristiyanlıktan sonra Belçika'daki en büyük ikinci dindir. Belçika'daki Müslümanların kesin sayısı bilinmemektedir, ancak çeşitli kaynaklar ülke nüfusunun %4,0 ila %6,5'inin İslam'a inandığı tahmin etmektedir. Belçika'da İslam'ın ilk tescilli varlığı 1829'da gerçekleşmiştir, ancak Belçikalı Müslümanların çoğu 1960'lardan sonra gelen birinci, ikinci veya üçüncü nesil göçmenlerdir.
Tarih
Belçika'da İslam'ın ilk tescilli varlığı, ülkenin 1830'daki bağımsızlığından bir yıl önce, 1829'da gerçekleşmiştir. [1] Anvers'teki Türk konsolosunun bir raporu, o sırada Belçika'da yaklaşık 6.000 Müslüman olduğunu tahmin ediyor. İkinci Dünya Savaşı sırasında, Fransız Batı Afrikası'ndan Fransız Müslüman askerler Belçika'nın güneydoğusunda konuşlandırıldı. 1964 yılında Belçika, Türkiye ve Mağrip ülkeleri arasında ikili işçi göçü anlaşması imzalandı. Bu ülkelerden 10.000'den fazla işçi Belçika'ya taşındı ve çoğunlukla kömür madenciliği, çelik üretimi, otomobil endüstrisi gibi düşük işlerde çalıştı. Bu, tüm yabancı el emeğinin ülkeye girişi yasaklandığında ve aynı yıl Belçika'da İslam resmi olarak bir din olarak tanındığında 1974'te durdu.[1]
2006 yılında yapılan bir ankete göre, Belçika nüfusunun %61'i Müslümanlar ve diğer topluluklar arasındaki gerilimin gelecekte artacağını düşünüyordu.
2011 yılında, Belçikalı yetkililer halka açık yerlerde yüz örten kıyafetlerle ilgili bir yasak getirdiler, bu da peçe ve burka giymenin Belçika toplumu ile uyumsuz olduğu anlamına geliyordu.[2] Yasağa iki Müslüman kadın tarafından önce Anayasa Mahkemesi ve ardından Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nde (AİHM) itiraz edildi, ancak karar onaylandı.[3]
Demografik bilgiler
Belçika hükûmeti dini bağlılık hakkında istatistik toplamaz veya yayınlamaz, bu nedenle Belçika'daki Müslümanların tam sayısı bilinmemektedir.[4] 2014 yılında, çeşitli kaynaklar Müslümanların ülke nüfusunun %4,0 ila %6,5'i olduğunu tahmin ediyordu.[5] Centre de Relations Européennes, 2000 yılında Belçika'da yaklaşık 30.000 kişinin Müslüman olduğunu tahmin ediyordu.
Müslümanlar, Belçika geneline eşit olmayan bir şekilde dağılmış durumda ve çoğunluk, ülke genelindeki büyük şehirlerin işçi sınıfı bölgelerinde yoğunlaşmış durumdadır. Belçikalı Müslümanların yaklaşık %40'ı başkent Brüksel'de yaşıyor. Yaklaşık %39'u Flanders'da ve %21'i Wallonia'da yaşıyor.[6]
Belçika'da dini ve etnik nüfus sayımı yasak olduğundan, Belçikalı Müslümanların etnik kökeni hakkında kesin rakamlar verilemez. İslam ülkelerinde kökleri olan çoğu insan Belçika vatandaşlığı aldığından, milliyet bir din göstergesi olarak kullanılamaz. Çocukları Belçika vatandaşı olarak doğmuştur ve bu nedenle istatistiklerde gayrimüslimlerden ayırt edilemez.
Şubeler ve mezhepler
Belçika'daki Müslümanların ezici çoğunluğu Sünnidir.[7] Belçika Müslümanları İcra Kurulu Başkan Yardımcısı Isabelle Praille, 2010 yılında Müslüman Belçikalıların yaklaşık %10'unun Şii olduğunu tahmin ediyordu.[8] Ayrıca küçük bir Ahmedi varlığı da vardır.
Kimlik
Antwerp'te MüslİMAN başlıklı bir 2011 Açık Toplum Vakfı raporu, Müslümanların yaşadıkları mahalleye ve Antwerp şehrine "güçlü bir aidiyet" hissettiklerini, ancak genel olarak Belçika ülkesine bu duyguyu daha az hissettiklerini ortaya koydu. [1]
Dindarlık
1994 ve 1996'da yapılan anketler, camiye katılımın azaltılmasına, daha az namaz kılınmasına, din eğitimine verilen önemin azalmasına vb. Bağlı olarak dindarlıkta bir düşüş olduğunu gözlemledi.[1] Dindarlıktaki bu düşüş genç Müslümanlarda daha belirgindi; ancak, daha yakın tarihli diğer araştırmalar, genç Müslümanlar arasında dini faaliyetlere katılım azalırken, kültürel olarak İslam ile özdeşleşme olasılıklarının daha yüksek olduğunu göstermektedir.[1]
2005'teki bir araştırmada, Müslüman nüfusun yaklaşık %10'unun "Müslümanlığın gereklilikleri" yaptığını tahmin ediyor.[9] 2009'da yapılan bir anket, Belçika'daki Müslümanların çoğunun "din ve devlet arasındaki ayrımı" desteklediğini ortaya koydu. 2010 yılında yapılan bir araştırma, Müslümanlar din özgürlüğüne büyük önem verirken ve ezici çoğunluk insanların isterlerse İslam'dan ayrılmakta özgür olmaları gerektiğini belirtirken, Müslümanların gayrimüslimlerle evlenme fikrinden daha az rahatsız olduklarını ortaya koydu.[1]
Kültür
2011'de Belçika'daki Müslümanlar arasında en popüler üç müzik tarzı Nasheed, Al-Andalus (Fas müzik türü) ve hip hop idi.[1]:247
Eğitim ve gelir
Çeşitli araştırmalar, Belçika'daki Müslümanların ekonomik durumunun gayrimüslimlere göre daha düşük olduğu sonucuna varmıştır. Örneğin, 2007 yılında yapılan bir araştırma, Türk Belçikalılar ve Faslı Belçikalılar arasında işsizliği% 29-38 olarak bulmuştur. 1997'de benzer bir çalışma, bu popülasyonların daha yüksek kazançlı işlerde yetersiz temsil edildiğini (etnik Belçikalılar için %25-31'e kıyasla %3-17) ve daha düşük ücretli işlerde çalıştığını (etnik gruplarda %38'e kıyasla %59-60) gözlemledi. Müslümanlar ayrıca yükseköğretime daha az erişime sahiptir ve yalnızca %6-13'ü üniversite diplomasına sahiptir.[1] Avrupa 2006 PISA anketinin 2009 analizi, azınlıklar (Müslümanlar dahil) ve yerli Belçikalı öğrenciler arasındaki eşitsizliğin tüm Avrupa'daki en yüksek farklardan biri olarak gözlemledi. Aynı analiz, okul performansındaki farklılığın ana nedeni olduğunu belirttikleri “Belçika şehirlerinde yüksek derecede ayrımcılık” fark etti. Çeşitli araştırmalar, iş piyasasında yüksek düzeyde ayrımcılığın, Belçika'daki azınlıklar arasındaki ekonomik eşitsizliğin önde gelen nedenlerinden biri olduğu sonucuna varmıştır.[1] Bazı siyasetçiler ve yorumcular Müslümanlar ve gayrimüslimler arasındaki ekonomik farklılıkların öncelikle kültürel başarısızlık veya dinin sonucu olduğunu söylediler. Lakin "dindarlık" ve "okul performansı" arasında bir bağlantı bulamadılar.[1]
Siyaset
2014 Belçika federal seçimlerinden sonra oluşturulan iki hükûmet üyesi Müslüman bir geçmişe sahiptir. Her ikisi de Sosyalist Parti üyesidir.[5] 2009'da Müslümanlar Brüksel Bölge Parlamentosundaki 89 sandalyenin 19'unu kazandı.[10]
2008 yılında Le Centre d'Etude de la Vie Politique (CEVIPOL), 2007 Belçika federal seçimini takiben çıkış anketi verilerini kullanan bir çalışma yayınladı.[10] Çalışma, Brüksel'deki Müslümanlar arasında% 42,3'ünün Sosyalist Parti'ye,% 16,7'sinin Hümanist Demokratik Merkez'e,% 14,7'sinin Reformcu Harekete ve% 12,2'sinin Ecolo'ya oy verdiğini ortaya koydu. Çalışma ayrıca Müslümanlar arasındaki dindarlığın "oy verme davranışları üzerinde güçlü bir etkiye" sahip olmadığı sonucuna vardı.[10]
Brüksel Araştırmaları dergisinin 2009 yılında yayınlanan bir araştırması, Brüksel'de Faslı ve Türk kökenli ortaokul öğrencilerinin Sosyalist Parti'ye oy verme eğilimi gösterdikleri sonucuna varmıştır.[10]
Eylül 2016'da yapılan bir iVOX anketi, Brüksel ve Flanders'deki Belçikalı Müslümanlara varsayımsal bir 2016 Belçika federal seçiminde nasıl oy vereceklerini sordu. Flanders'de Müslümanların% 26,8'i Sosyalist Parti'ye, %16,4'ü Groen'a, %7,3'ü Belçika İşçi Partisi'ne, %6,9'u Hristiyan Demokrat ve Flaman'a ve %6,9'u Yeni Flaman İttifakına oy vereceğini bildirdi.[11] Brüksel'de Müslümanların %14,2'si Ecolo'ya,% 13,3'ü Sosyalist Parti'ye, %5,0'ı Reformist Hareket'e, %4,2'si Halk Partisi'ne ve %3,3'ü Hümanist Demokratik Merkez'e oy vereceği de eklendi.[11]
Belçikalı Müslümanların Eylül 2016'da yaptığı bir iVOX anketi, %53'ünün "Eşcinsellikle hiçbir sorunum yok" ifadesine katıldığını ortaya koydu. Yaklaşık %30 ifadeye katılmazken, geri kalanı cevap vermeyi reddetti veya emin değildi.[11]
İslam partisi
2012 yılında Brüksel'in Molenbeek ve Anderlecht ilçelerinde 2012 yerel seçimlerinde 2 sandalye kazanan "İslam" adlı yeni bir siyasi parti kuruldu.[12][13] Hedefleri İslami bir devlettir. Politikaları arasında kadın ve erkeklerin toplu taşıma araçlarında ayrılması, okulların helal et vermeye zorlanması ve başörtüsü takmaya zorlanması yer alıyor.[14] Politikası, Belçika medeni ve ceza kanunlarını şeriat kanunlarıyla değiştirmektir.[15] 2018 yerel seçimlerinde parti Molenbeek koltuğunu[16] kaybetti ve Anderlecht'teki listesi reddedildi ve partinin meclis üyesi kalmadı.[17]
Dini altyapı
1974'te İslam, Belçika'da sübvanse edilen dinlerden biri olarak kabul edildi ve Belçika Müslüman İdaresi 1996'da kuruldu. 2006 yılında hükûmet İslami gruplara 6,1 milyon € (7,7 milyon ABD $) verdi.[9] Ülkede tahminen 328–380 [18] cami var .
Belçika Adalet Bakanlığı, 2017 yılında Belçika'daki camilerin mali durumuyla ilgili bir soruşturma başlattı ve bunun bir öncelik olduğunu belirtti.[19]
Tartışmalar
Antisemitizm
2009'da Belçika'da yüzün üzerinde antisemitik saldırı kaydedildi, bu bir önceki yıla göre% 100 arttı. Failler genellikle Orta Doğu'dan gelen Müslüman göçmen genç erkeklerdi. 2009 yılında, genellikle Avrupa'nın son bülteni olarak anılan Belçika'nın Anvers kentinde antisemitik şiddet dalgası yaşandı. Amsterdam'da ikamet eden ve Auschwitz'den sağ kurtulan Bloeme Evers-Emden, 2010'da Aftenposten gazetesinde şöyle bir alıntı yapmıştı: "Antisemitizm şu anda Holokost'tan daha da kötü. Antisemitizm daha şiddetli hale geldi. Şimdi bizi öldürmekle tehdit ediyorlar."[20]
Belçikalı bir sosyolog tarafından Brüksel'deki Hollanda dili okullarında ilkokul çocukları üzerinde 2011 yılında yapılan bir araştırma, ikinci ve üçüncü sınıftaki Müslüman öğrencilerin yaklaşık yüzde 50'sinin diğerlerinin% 10'una karşılık Yahudi karşıtı olarak kabul edilebileceğini gösterdi.[21]
Antisemitik saldırıların sıklığının artması, Brüksel'deki Belçika Yahudi Müzesi'nde dört kişinin öldürüldüğü Mayıs 2014'te başladı.[22] İki gün sonra, genç bir Müslüman, bir etkinlik sırasında CCU'ya (Yahudi Kültür Merkezi) girdi ve ırkçı hakaretlerde bulundu.[23] Bir ay sonra, Antwerp'te 5 yaşındaki Yahudi çocukları süren bir okul otobüsü bir grup Müslüman genç tarafından taşlandı.[24] Ağustos 2014'ün sonlarına doğru 75 yaşındaki Yahudi bir kadın soyadı Yahudi olduğu için vuruldu ve yere itildi.[25]
Başörtüsü
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/37/Dansaert%2C_1000_Brussel%2C_Belgium_-_panoramio_%2815%29.jpg/220px-Dansaert%2C_1000_Brussel%2C_Belgium_-_panoramio_%2815%29.jpg)
Aralık 2004'te Belçika hükûmeti, memurlar için dikkat çekici herhangi bir dini sembolün takılmasına ilişkin bir yasağı düşündüğünü söyledi.[18]
Haziran 2005'te, Antwerp temyiz mahkemesi, İslam'ın kadınların başörtüsü takmasını gerektirip gerektirmediğini ve devlet okullarındaki kızların bunu yapma hakkına sahip olup olmadığını belirlemenin devletin yargı yetkisi dışında olduğuna karar verdi. Bununla birlikte, okul yönetim kurulunun da bu hakkı örgütsel nedenlerle veya okulun iyi işleyişi için kısıtlama yetkisi vardır, ancak bu tür kısıtlamalar için neden göstermesi gerekir.
2005 yılı sonunda yaklaşık yirmi belediye sokaklarda tamamen örtülü olarak gezilmesi yasaklanmıştır. Birkaç vakada kadınlar yasağı görmezden geldikleri için 150 € (190 ABD Doları) para cezasına çarptırıldı. 1993 tarihli bir yürütme emri uyarınca, sokaklardaki kişilerin kimliği belirlenebilmelidir. Bununla birlikte, vücudu tamamen örtmeyen bir örtüye izin verilir.
İki Belçikalı Müslüman kadın, Samia Belcacemi ve Yamina Oussar, yasanın din özgürlüklerini ihlal ettiğini ileri sürerek 2011'deki başörtüsü yasağına itiraz etti. Her iki kadın da kendi isteğiyle peçe taktıklarını söyledi. 2017 yılında, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Belçika'nın alenen yüzü kısmen veya tamamen kapatan kıyafetlere yönelik yasağının Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi kapsamında yasal olduğunu, demokratik bir toplumda gerekli olduğunu ve yasanın korumaya çalıştığını tespit etti. Belcacemi, yasanın onaylanmasına yanıt olarak, mahkemeye, yasaklandıktan sonra peçe takmaya devam ettiğini, ancak para cezası veya hapis cezası alamadığını söyledi. Ousser mahkemeye, yasağın ardından evde kalmaya ve artık halka çıkmamaya karar verdiğini söyledi.[26]
Selefilik
2019 yılında Devlet Güvenlik Servisi, Belçika'da camiler, toplum merkezleri ve eğitim kurumları dahil Selefi ideolojiyi destekleyen 100 örgütü listeledi. Bunlar Müslüman toplumda bir grup azınlığı temsil ediyordu. Selefi ideoloji Belçika'da aşırılıkçı kabul ediliyor. Güvenlik servisi, Selefi ideolojiyi benimsemenin teröre bulaşma veya teröre destek anlamına gelmediğini de belirtti.[27]
Devlet Güvenlik Servisi'ne (VSSE) göre, selefi ideoloji üç şekilde Belçika toplumuna yönelik bir tehdit olarak görülüyor:[28]
- Şeriat hukukunun teşviki ve cemaatçiliğin (bireyin öncelikle bir kültür ve dinin üyesi olduğu) anayasayı ve demokratik düzeni tehdit etmesi, Belçika hukukunun tanınamaması ve Şeriat hukuk sisteminin cemaatçilikle birleşimi, paralel bir toplum yaratma riski taşıması.[28]
- Cinsiyetler arası eşitsizlik ve geriye dönük kadın görüşü din özgürlüğünü, sivil özgürlükleri ve temel hakları tehdit etmesi bunlardan biridir. Verilen örnekler arasında Yahudilere karşı tekrarlanan nefret, kadınların kamusal alanlarda görünmez kalma yükümlülüğü, cinsiyetlerin birbirine karışmasının yasaklanması ve İslam'ı eleştirenlere yönelik şiddet içeren tehditler yer alıyor.
- Selefiler, tüm Müslümanlar adına konuştuklarını iddia ettikleri gibi, Müslüman cemaatine bir bütün olarak çarpık bir bakış açısı yaratıyor olmaları.
Radikalleşme
Mart 2012'de, Belçika'daki Devlet Güvenlik Servisi başkanı Alain Winants, ülkede yaklaşık 100'ü sert destekçi olan 1000 cihatçı sempatizan olduğunu tahmin etti.[29]
Cihatçılar cihat yapmak için yurt dışına seyahat ediyor
Mart 2012'de, güvenlik teşkilatı başkanı denizaşırı cihatçı gruplarla savaşmak için yaklaşık bir düzine seyahat ettiğini belirtti.[29] 2016'da Belçika'nın kişi başına diğer Batı uluslarından daha fazla "yabancı savaşçı" yolcuları vardı.
Fas doğumlu IŞİD görevlisi Khalid Zerkani, çoğu küçük suçlu olan 72 göçmen kökenli genç bireyi işe aldı. Halifeliğe katılma yolculuklarını finanse etmek için onları gayrimüslimlerden hırsızlık yapmaya teşvik etti.[30]
2018 yılına kadar, Suriye ve Irak'taki iç savaşa katılmak için Belçika'dan yaklaşık 450 kişi seyahat etmişti.[31] Bunlardan 75'i Sharia4Belgium ağına bağlıydı.[29] Temmuz 2018'de mahkemeler, Belçika'nın IŞİD mensuplarının çocuklarını Belçika'ya getirme yükümlülüğü olmadığını duyurdu.[32]
Terörizm
30 Eylül 2003 tarihinde, bir Belçika mahkemesi, bir terör hareketine karışmaktan 18 kişiyi mahkûm etti. Nizar Trabelsi, Kleine Brogel'deki NATO hava üssüne intihar saldırısı planlamaktan 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı.
Ekim 2004'te bir Belçika mahkemesi, sekiz Sünni İslamcı militanı saldırı planlamaktan ve El Kaide ile bağlantılarından 5 yıla kadar hapis cezasına çarptırdı. Savcılara göre, Sabre Muhammed, meslektaşlarına ilettiğine inanılan üst düzey El Kaide figürü Halid Şeyh Muhammed'den üç telefon aldı. Tarek Maaroufi de suçlu bulundu.
9 Kasım 2005'te, Sünni İslam'a geçen Belçikalı Muriel Degauque, Bağdat'ın güneyinde bir ABD askeri konvoyuna bombalı intihar saldırısı düzenledi.[33]
24 Mayıs 2014'te, Brüksel'deki Belçika Yahudi Müzesi terörle bağlantılı bir eylemde saldırıya uğradı ve dört kişi öldü.[34]
14 Kasım 2015'te Belçika polisi , Paris'teki saldırılarla bağlantılı aramalardan sonra 'birkaç kişiyi' tutukladı,[35][36] teröristlerle bağlantıların soruşturma devam ettiği için daha fazla tutuklama bekleniyor.
Temmuz 2018'de mahkemeler, Belçika'nın Belçikalı İslam Devleti üyelerinin çocuklarını Belçika'ya getirme yükümlülüğü olmadığını duyurdu.[37]
2016 Brüksel bombalamaları
22 Mart 2016 Salı sabahı, Belçika'da üç koordineli çivi bombardımanı meydana geldi: ikisi Zaventem'deki Brüksel Havalimanı'nda ve biri Brüksel'deki Maalbeek metro istasyonunda yapıldı. Bu saldırılarda 35 kurban ve 3 intihar bombacısı öldü, 316 kişi yaralandı.[38] Havaalanı araması sırasında başka bir bomba bulundu.[39] Saldırıların sorumluluğunu Irak İslam Devleti ve Levant (IŞİD) örgütü üstlendi.[40] Bombalamalar, Belçika tarihindeki en ölümcül terör eylemiydi. Belçika hükûmeti üç günlük ulusal yas ilan etti.[41]
Ayrımcılık
Açık Toplum tarafından 2011 yılında yapılan bir anket, Müslümanların% 74'ünün "büyük miktarlarda önyargıya" maruz kaldığını ortaya koydu. [1] 2008 yılının Şubat ayında, Liège'de Mağrip kökenli iki genç kadın etnik hakaretlerle sözlü saldırıya uğradıktan sonra fiziksel saldırıya da uğradı. Faillerden birinin aşırı sağcı ilişkileri vardı.[42] 2011'de aşırı sağ parti üyesiVlaams Belang, belediye sokaklarında radikal Sünniler ve Ahmediler arasında bir "dinler savaşı" yaşanmasından korktuğunu söyledi. 2016 Brüksel bombalamasını takip eden ayda, Belçikalı İslamofobi Karşıtı Kolektif (CCIB) Müslümanlara karşı 36 nefret suçu kaydetti. [43] Belçikalı Müslüman kadınlar istihdam ve eğitim alanlarında erkeklerden daha fazla ayrımcılığa maruz kalıyor. [43]
Muhalefet
Brüksel merkezli Bruxelloise et Voilée grubu Mart 2015'te kuruldu ve genç Belçikalı Müslüman kadınlar tarafından yönetiliyor. Hedefini, "özellikle başörtülü Müslüman kadınlara karşı ayrımcılık ve klişelere karşı savaşarak çok kültürlü bir toplumu teşvik etmek" olarak listeliyor. CCIB, Belçika'da İslamofobi oranlarını ve Müslüman karşıtı bağnazlığa karşı kampanyaları kaydediyor ve rapor ediyor. [43]:72
CCIB öncülüğündeki "Açık Okullar 4 Kadın" kampanyası Eylül 2016'da başlatıldı ve # OpenSchools4Women hashtag'iyle temsil edildi ve Müslüman kadınların okullarda başörtüsü takmalarını teşvik etmeyi amaçlıyor. Benzer şekilde, Brüksel Milletvekili Didier Gosuin tarafından desteklenen "Açık İş Testi" projesi, iş piyasasına erişimde bireylerin karşılaştıkları istihdamın önündeki engelleri ele almak ve işgücündeki ayrımcılığa ilişkin istatistiksel kanıtları derlemek amacıyla CCIB tarafından Ekim 2016'da başlatıldı.[43]:72
Kaynakça
- ^ a b c d e f g h i j k Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi;history
isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme) - ^ "Belgium's veil ban now in force". BBC News (İngilizce). 23 Temmuz 2011. 1 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Nisan 2018.
- ^ "Belgium's ban on Muslim veil is legal, Europe's highest court of human rights". The Independent (İngilizce). 11 Temmuz 2017. 29 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Nisan 2018.
- ^ "International Religious Freedom Report for 2015: Belgium" (PDF). Bureau of Democracy, Human Rights and Labor. United States Department of State. 2015. 25 Ekim 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2017.
- ^ a b Husson 2015
- ^ Husson 2015, s. 108
- ^ Castle (13 Mart 2012). "Deadly Mosque Arson in Belgium Attributed to Sunni-Shiite Friction". The New York Times. London, United Kingdom. 1 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2017.
- ^ "Bienvenue chez les chiites... au Royaume de Belgique". Minorités. 14 Haziran 2010. 1 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Ekim 2017.
- ^ a b "US State Department, International Religious Freedom Report 2006, Belgium". State.gov. 2 Ekim 2005. 18 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Haziran 2012.
- ^ a b c d Zibouh 2011
- ^ a b c HUMO 2016.
- ^ "Mannen en vrouwen apart op de bus: opmerkelijk voorstel van Islam-partij stuit op felle kritiek". hln.be (Felemenkçe). 8 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2018.
- ^ "Belgium's Islam Party, a cause for concern- La Croix International". international.la-croix.com. 18 Şubat 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ "Partij Islam wil islamitische staat in België en vrouwen en mannen apart op de bus". hln.be (Felemenkçe). 7 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Nisan 2018.
- ^ Causeur.fr (16 Nisan 2018). "Belgique: "Islam", le parti de la soumission - Causeur". Causeur (Fransızca). 30 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2018.
- ^ "Greens make historic gains in Belgium local elections". France 24. 15 Ekim 2018. 7 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Mayıs 2019.
- ^ "Elections 2018: le parti Islam n'a obtenu aucun élu!". sudinfo.be (Fransızca). 14 Ekim 2018. 28 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Ağustos 2019.
- ^ a b "Frontline". Pbs.org. 3 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2016.
- ^ Libre.be. "Theo Francken retire la carte de séjour de l'imam de la Grande Mosquée de Bruxelles" (Fransızca). 4 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ekim 2017.
- ^ "Hets av jøder er økende i Europa - Aftenposten". Aftenposten.no. 31 Mart 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Mayıs 2012.
- ^ Gerstenfeld (19 Şubat 2013). "Muslim anti-Semitism in Western Europe". The Jerusalem Post. 26 Mart 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Şubat 2019.
- ^ "4 killed in shooting outside Jewish Museum in Brussels". CFCA. 25 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Mayıs 2014.
- ^ "Antisemitic threats near the CCU (Jewish Cultural Center) building". The Coordination Forum for Countering Antisemitism. 5 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2014.
- ^ "School bus carrying ultra-Orthodox Jewish children stoned in anti-Jewish attack". The Coordination Forum for Countering Antisemitism. 3 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Haziran 2014.
- ^ "Antisemitic attack against 75 old woman". CFCA. La- Libre. 23 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Ağustos 2014.
- ^ Crisp (11 Temmuz 2017). "Belgian ban on Muslim full-face veil is legal, European Court of Human Rights rules". The Telegraph. 14 Temmuz 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Temmuz 2017.
- ^ "The Brussels Times - State security lists more than 100 active Salafist organisations in Belgium". www.brusselstimes.com (İngilizce). 22 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Nisan 2019.
- ^ a b "Salafisme en Belgique : mécanismes et réalité" (PDF). vsse.be. State Security Service (Belgium). 2018. s. 15. 22 Nisan 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi.
- ^ a b c "Belgian Radical Networks and the Road to the Brussels Attacks – Combating Terrorism Center at West Point". Combating Terrorism Center at West Point (İngilizce). 16 Haziran 2016. 8 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2018.
- ^ "The crime-terrorism nexus" (PDF). European Union Institute for Security Studies. Nisan 2017. s. 2. 14 Nisan 2019 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2019.
- ^ DE-RADICALIZATION IN THE MEDITERRANEAN - Comparing Challenges and Approaches (PDF). Milano: ISPI. 2018. s. 14. ISBN 9788867058198. 24 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Eylül 2018.
- ^ rdc. "België hoeft kinderen IS-strijders niet te repatriëren". De Standaard (Felemenkçe). 19 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2018.
- ^ "Belgian 'suicide bomber' is named". BBC. 2 Aralık 2005. 15 Temmuz 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Nisan 2007.
- ^ "Brussels Jewish Museum killings: Fourth victim dies". BBC News (İngilizce). 6 Haziran 2014. 16 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2017.
- ^ "Paris suicide bomber identified". CNN.com. 16 Kasım 2015. 14 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2016.
- ^ Reuters Editorial (14 Kasım 2015). "Belgian police arrest 'several people' after searches linked to Paris attacks". Reuters. 17 Kasım 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2016.
- ^ rdc. "België hoeft kinderen IS-strijders niet te repatriëren". De Standaard (Felemenkçe). 20 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Temmuz 2018.
- ^ "Attentats de Bruxelles: nouveau bilan provisoire de 300 blessés, dont 61 en soins intensifs et 4 non-identifiés (LIVE)". lalibre.be. 12 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2016.
- ^ "Le troisième kamikaze identifié, un testament retrouvé à Schaerbeek". RTBF Info. 23 Mart 2016. 26 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Mart 2016.
- ^ "Another bomb found in Brussels after attacks kill at least 34; Islamic State claims responsibility". The Los Angeles Times. 4 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2016.
- ^ "Belgium to Begin 3 Days of National Mourning". The New York Times. 22 Mart 2016. 23 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mart 2016.
- ^ Violence Against Muslims: 2008 Hate Crime Survey (PDF), New York City, United States, 2008, s. 7, 8 Mayıs 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi, erişim tarihi: 23 Mart 2017
- ^ a b c d Kaynak hatası: Geçersiz
<ref>
etiketi;Islamophobia
isimli refler için metin sağlanmadı (Bkz: Kaynak gösterme)
Kaynakça
- Husson, Jean-François (30 Ekim 2015). "Belgium". Scharbrodt, Oliver; Akgönül, Samim; Alibašić, Ahmet; Nielsen, Jørgen; Racius, Egdunas (Ed.). Yearbook of Muslims in Europe, Volume 7. BRILL. ISBN 9789004308909. Erişim tarihi: 28 Eylül 2017.
- Zibouh, Fatima (5 Aralık 2011). "The political representation of Muslims in Brussels". Brussels Studies. Cilt 55. ISSN 2031-0293. 28 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Aralık 2020.
- Humo's grote Islam-enquête (1): 'Eén op de vijf moslims heeft begrip voor IS' (PDF). HUMO. 11 Ekim 2016. 15 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 29 Eylül 2017.