Lüdmila Pavliçenko
Lüdmila Mihaylivna Pavliçenko Rusça: Людми́ла Миха́йловна Павличе́нко | |
---|---|
![]() | |
Lakabı | Bayan Ölüm |
Doğum | Lüdmila Mihaylivna Belova 12 Temmuz 1916(1916-07-12) Bila Tserkva, Rus İmparatorluğu (günümüzde Ukrayna) |
Ölüm | 10 Ekim 1974 (58 yaşında) Moskova, Sovyetler Birliği |
Bağlılığı | ![]() |
Branşı | ![]() |
Hizmet yılları | 1941–1953 |
Rütbesi | Binbaşı |
Birimi | 25. Tüfek Bölümü |
Çatışma/savaşları | II. Dünya Savaşı
|
Ödülleri | ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
Ailesi | |
Eşi | Aleksey Pavliçenko (1932–19??; boşandı) |
Sonraki işi | Savaş Gazileri Sovyet Komitesi'nde çalıştı |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b1/Pav-Stamp.jpg/220px-Pav-Stamp.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7d/Pav-1976-stamp.jpg/220px-Pav-1976-stamp.jpg)
Lüdmila Mihaylivna Pavliçenko (Ukraynaca: Людмила Михайлівна Павліченко, Rusça: Людмила Михайловна Павличенко; 12 Temmuz 1916, Bila Tserkva - 10 Ekim 1974, Moskova), II. Dünya Savaşı sırasında kadın Sovyet keskin nişancı.[1] Savaş sırasında 309 Alman askerini öldürerek tarihteki en başarılı kadın keskin nişancı olarak kabul edilir.[2][3][4]
İlk yılları
Pavliçenko on dört yaşındayken ailesi ile birlikte Kiev'e taşındı. Kiev Arsenal fabrikasında bir öğütücü olarak çalıştı. 1937 yılında Kiev Üniversitesi'nde bir öğrenci olarak başarılı şekilde Bogdan Hmelnitski kendisinin master-tezini savunmuştur.[5]
II. Dünya Savaşı'nda
Haziran 1941'de, 24 yaşındaki Pavliçenko Nazi Almanyası'nın Sovyetler Birliği'ne işgali başladığında Kiev Üniversitesi'nde tarih okuyordu ve dördüncü senesinde idi. Tarih bölümünde okumaktayken nişancılık yeteneğini geliştirmek için bir atıclık kulübüne girdi. Piyade'ye katılmak isteyen Pavliçenko, ilk gönüllülerin arasında yer aldı ve daha sonra Kızıl Ordu'nun 25. Piyade Tümeni'ne atandı. Pavliçenko'nun orduda bir hemşire olma seçeneği vardı ama bunu reddetti. Kızıl Ordu'nun 2.000 kadın keskin nişancısından biri oldu. Bir keskin nişancı olarak, 3.5 teleskobik görme ile Tokarev SVT-40 yarı otomatik tüfek kullanarak, Belyayevka yakınında ilk iki düşman askeri öldürerek görevine başladı.
Pavliçenko, Odessa yakınlarında yaklaşık iki buçuk ay savaştı ve 187 düşman askerini öldürdüğü kaydedildi. Rumenler Odessa'nın kontrolü kazandığında, onun birimi Kırım Yarımadası'ndaki Sivastopol'a gönderilmek üzere çekildi ve daha 8 ay boyunca savaştı. Mayıs 1942'de Teğmen Pavliçenko, 257 Alman askerini öldürerek Güney Ordu Konseyi tarafından gösterildi. II. Dünya Savaşı sırasında 309 Alman askerini öldürdüğü doğrulandı ve bu rakama öldürdüğü 36 düşman keskin nişancısı da dahildir.
Haziran 1942'de, Pavliçenko havan ateşiyle yaralandı. Büyüyen yarasından kurtarıldıktan sonra bir aydan kısa bir süre savaştan çekildi.
Pavliçenko, Ağustos 1942'de bir tanıtım ziyareti için Kanada ve Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildi ve başkan Franklin Roosevelt kendisini Beyaz Saray'da karşıladı.[6] Böylece Pavliçenko bir ABD Başkanı tarafından kabul edilen ilk Sovyet vatandaşı oldu. Pavliçenko, Washington, DC'de düzenlenmekte olan Uluslararası Öğrenci Meclisinin huzuruna çıktı ve daha sonra New York'ta Sanayi Örgütleri Kongresi'ndeki toplantılara ve konuşmalara katıldı. Amerika Birleşik Devletleri ona bir Colt otomatik tabanca, Kanada ise Winchester marka tüfek verdi. Bu silahlar günümüzde Moskova'daki Merkez Silahlı Kuvvetler Müzesi'nde sergilenmektedir.
İngiltere'ye ziyareti
21 Kasım 1942 tarihinde Teğmen Pavliçenko, Birleşik Krallık'ın Coventry kentine giderek. Coventry Katedralini ziyaret etti. Sonra o günün erken saatlerinde bir Birmingham fabrikasını teftiş etti.
Pavliçenko, Binbaşı rütbesine ulaşmış olarak muharebeye geri döndü ama savaşın sonuna kadar bir eğitmen olarak Sovyet keskin nişancılarını eğitti. 1943 yılında Sovyetler Birliği Kahramanı madalyası'nın Altın Yıldız madalyası verildi[7] ve bir Sovyet posta pulu üzerinde fotoğrafı basıldı.
Savaştan sonra
Savaştan sonra Kiev Üniversitesi'nde eğitimini tamamladı ve bir tarihçi olarak kariyerine başladı. 1945'ten 1953'e kadar, Sovyet Donanması'nda Baş araştırma görevlisi oldu. Daha sonra Savaş Gazileri Sovyet Komitesi'nde çalıştı.[8] Pavliçenko, 10 Ekim 1974 tarihinde 58 yaşında öldü ve Moskova'da Novodeviçi Mezarlığına gömüldü.[9] Pavliçenko'nun portresini içeren ikinci bir Sovyet hatıra pulu 1976 yılında yayımlanmıştır.
Kaynakça
- ^ Laws. "Secret Entertainment Today". secretentertainmenttoday.blogspot.de. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Aralık 2016.
- ^ The 10 deadliest snipers of all time 2 Ocak 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., Business Insider (September 8, 2015)
- ^ Lady Sniper 18 Kasım 2016 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., TIME Magazine (Monday, September 28, 1942)
- ^ Pat Farey; Mark Spicer (5 Mayıs 2009). Sniping: An Illustrated History. MBI Publishing Company. s. 129. ISBN 978-0-7603-3717-2. 12 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Mart 2011.
- ^ Women and War: A Historical Encyclopedia from Antiquity to the Present originally from Ukraine 31 Mart 2019 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. by Arthur Bernard Cook, ABC-CLIO, 2006, ISBN 1851097708/ISBN 978-1851097708, page 457
- ^ King, Gilbert (21 Şubat 2013). "Eleanor Roosevelt and the Soviet Sniper". Smithsonian. 5 Şubat 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Aralık 2016.
- ^ Henry Sakaida; Christa Hook (2003), Heroines of the Soviet Union 1941-45, 90, Osprey Publishing, s. 21, ISBN 978-1-84176-598-3, erişim tarihi: 3 Aralık 2011
- ^ Heroines of the Soviet Union 1941-45 by Henry Skaida, Osprey Publishing, 2003, ISBN 1841765988/ISBN 978-1841765983, page 31
- ^ Find a Grave'de Maj Lyudmila Pavlichenko
Ayrıca bakınız
Dış bağlantılar
- Lüdmila Pavliçenko adlı gemi 15 Şubat 1996 tarihinde bir Türk sahilinde yatarken fotoğrafı