Regina Hazaryan
Regina Tadevosi Hazaryan (Ermenice: Ռեգինա Թադևոսի Ղազարյան; 17 Nisan 1915, Erivan - 6 Kasım 1999, Erivan), bir Ermeni ressam ve halk figürüydü. Ayrıca, Stalin rejimi sırasında şairin el yazmalarının çoğunu kurtaran Yeğişe Çarents'in arkadaşı ve hayırsever olarak da bilinir.[1]
Biyografisi
Regina Hazaryan, Erivan'lı soylu bir annenin (Khorasanyans) çocuğu olarak dünyaya geldi.[2] Şair Yeğişe Çarents ile 1930'da tanıştı. On beş yaşındayken, bir yetim olan Hazaryan, "bir şekilde Çarents tarafından hem samimi bir arkadaş hem de yalnız saatlerine tanık olarak kabul edildi".[3]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/22/%D5%8C%D5%A5%D5%A3%D5%AB%D5%B6%D5%A1_%D5%82%D5%A1%D5%A6%D5%A1%D6%80%D5%B5%D5%A1%D5%B6%D5%AB_%D5%B0%D5%B8%D6%82%D5%B7%D5%A1%D5%BF%D5%A1%D5%AD%D5%BF%D5%A1%D5%AF%D5%A8.jpg/220px-%D5%8C%D5%A5%D5%A3%D5%AB%D5%B6%D5%A1_%D5%82%D5%A1%D5%A6%D5%A1%D6%80%D5%B5%D5%A1%D5%B6%D5%AB_%D5%B0%D5%B8%D6%82%D5%B7%D5%A1%D5%BF%D5%A1%D5%AD%D5%BF%D5%A1%D5%AF%D5%A8.jpg)
1937'de, hapishane hücresindeyken Çarents gizlice karısı Izabella'ya sadece bir aile dostu olan sanatçı Regina Hazaryan'a güvenmesi gerektiğini ve yazılarını sadece ona emanet etmesini ve bu sayede yok edilmekten kurtarabileceğini bildirdi.[4] Çarents'in ölümünden sonra Regina Hazaryan, el yazmalarının çoğunu ("Komitas'a Requiem", "isimsiz", "Sonbahar şarkıları" ve "Navzike" dahil olmak üzere toplam 7000 satır[5]) evinde sakladı ve korudu ve 1950'lerde onları Çarents Edebiyat ve Sanat Müzesi'ne verdi. Bir askeri pilot olarak II. Dünya Savaşı'na katıldı.[6] 1951'de Erivan Güzel Sanatlar Enstitüsü'nü bitirdi.
2009 yılında, Regina Hazaryan'ın 1961'den 1999'a kadar yaşadığı ve çalıştığı Erivan, Baghramyan St. 33a'daki evde bir anma plaketi açıldı.
Gazaryan'ın resimleri, Ermenistan Millî Galerisi de dahil olmak üzere çeşitli Ermenistan müzelerinde sergilenmektedir. Ermenistan Ressamlar Birliği üyesidir.
Ödülleri
- Erivan Fahri vatandaşı (1995)[7]
- Ermenistan'ın ünlü ressamı (1985)
Eserleri
- Charents (1966)
- Aghavnadzor (1965)
- Komitas (1969)
- Aspetakan (1975)
- Paruyr Sevak
- Khaghagh tiezerk[8]
Kişisel sergileri
Kitapları
- Charentsyan Nshkharner, Regina Ghazaryan (1998)
Yayınları
- Regina Ghazaryan, "Çarents hakkında anılar" [Husher Charentsi masin], Garun. Erivan, # 1. 1987, s. 67–75
Kaynakça
- ^ Первая полоса, Литературная газета 27 Eylül 2011 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- ^ "Hakop-Agha by Eduard Avakyan". 17 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ^ Yeghishe Charents: Poet of the Revolution, Marc Nichanian, Vardan Mattʻēosean, Mazda Publishers, 2003, p. 12
- ^ "A Labor of Love in "Vision of Death": RFE/RL gives account of Charents' last years, ArmeniaNow". 2 Ocak 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ^ "Հավերժ Չարենցի հետ". 10 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ^ "Арпеник Чаренц очень осторожна — как говорят в народе: "страх пуще смерти"". 13 Ocak 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ^ "Honorary citizens of Yerevan, www.yerevan.am". 16 Ocak 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mayıs 2021.
- ^ Armenian concise encyclopedia, Vol. III, Ghazaryan Regina
Dış bağlantılar
- Çarents'ın el yazmalarını kurtaran Regina Hazaryan'a anma plaketi Erivan'da açıldı 17 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- Биография 10 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- Вечно с Чаренцом // Республика Армения, 2009 12 Kasım 2020 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
- [1] 10 Temmuz 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.