Granat F-1
![]() | Ten artykuł dotyczy radzieckiego granatu obronnego F-1. Zobacz też: inne znaczenia nazwy „F1”. |
![]() | |||
Dane podstawowe | |||
Państwo | |||
---|---|---|---|
Przeznaczenie | granat obronny | ||
Dane techniczne | |||
Wysokość | 117 mm | ||
Masa | 400 g (nieuzbrojony) | ||
Materiał wybuchowy | trotyl, 60 g[1] | ||
Typ zapalnika | UZRGM | ||
Opóźnienie | 3,2–4 s | ||
Zasięg rzutu | 34–45 m[1] | ||
Promień rażenia | 200 m[1] | ||
Liczba odłamków | 1000 sztuk[1] | ||
|
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/56/Grzegorz_korczy%C5%84ski.png/220px-Grzegorz_korczy%C5%84ski.png)
Granat F-1 (ros. Граната Ф-1) – radziecki ręczny granat obronny[1].
Historia konstrukcji
Radziecki granat ręczny F-1 był kopią francuskiego granatu o tej samej nazwie, używanego podczas I wojny światowej. Był to typowy granat obronny wzorowany na brytyjskim granacie No. 5 (bomba Millsa).
Tego rodzaju granaty posiadały powierzchnię korpusu naciętą podłużnymi i poprzecznymi rowkami[1]. Ułatwiały one fragmentację granatu na odłamki, których liczba dochodziła do 1000[1]. Duże odłamki mają bardzo duży zasięg (sięgający 200 metrów) i stanowią zagrożenie dla rzucającego.
Granat F-1 był używany przez Armię Czerwoną w czasie II wojny światowej od 1941 i Polskie Siły Zbrojne sformowane w ZSRR, a po jej zakończeniu stał się podstawowym granatem obronnym armii Układu Warszawskiego.
Od 1947 granat F-1 był produkowany także w Polsce Ludowej[2]. Od początku lat 90. XX wieku zastępuje go polski granat RGO-88.
Opis konstrukcji
F-1 jest granatem obronnym, którego głównym elementem jest żeliwna skorupa, wewnątrz której znajduje się materiał wybuchowy (trotyl). Zewnętrzna powierzchnia posiada nacięcia, mające wymusić fragmentację. W górnej części znajduje się otwór gwintowany, w który jest wkręcony zapalnik UZRGM (Uniwersalny Zapalnik Ręcznych Granatów – Modernizowany). Zapalnik ten jest uzbrajany w chwili rzutu[1].
Przypisy
Bibliografia
- Andrzej Ciepliński, Ryszard Woźniak: Encyklopedia współczesnej broni palnej (od połowy XIX wieku). Warszawa: Wydawnictwo WiS, 1994, s. 66. ISBN 83-86028-01-7.
- p
- d
- e
Pistolety i rewolwery | |
---|---|
Pistolety maszynowe | |
Karabiny i karabinki | |
Karabiny maszynowe | |
Karabiny przeciwpancerne | |
Granaty ręczne | |
Miotacze ognia | |
Konstrukcje prototypowe |