SU-122-54
![]() | Ten artykuł od 2016-04 wymaga zweryfikowania podanych informacji. Należy podać wiarygodne źródła w formie przypisów bibliograficznych. Część lub nawet wszystkie informacje w artykule mogą być nieprawdziwe. Jako pozbawione źródeł mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Sprawdź w źródłach: Encyklopedia PWN • Google Books • Google Scholar • Federacja Bibliotek Cyfrowych • BazHum • BazTech • RCIN • Internet Archive (texts / inlibrary) Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu. |
![]() SU-122-54 w Muzeum Sprzętu Wojskowego w Krasnodarze | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Typ pojazdu | |
Trakcja | gąsienicowa |
Załoga | 5 osób (dowódca, celowniczy, 2 ładowniczych, mechanik-kierowca) |
Historia | |
Prototypy | 1949–1954 |
Produkcja | 1955–1956 |
Wycofanie | lata 60 XX w. |
Egzemplarze | ok. 95 egz. |
Dane techniczne | |
Silnik | wysokoprężny, 4-suwowy, rzędowy w układzie V W-54 o mocy 520 KM |
Transmisja | mechaniczna |
Pancerz | spawany z płyt walcowanych o grubości 20 - 100 mm |
Długość | 9,97 m |
Szerokość | 3,27 m |
Wysokość | 2,56 m |
Prześwit | 0,42 m |
Masa | 36 t |
Osiągi | |
Prędkość | 48 km/h |
Zasięg pojazdu | 400 km |
Pokonywanie przeszkód | |
Brody (głęb.) | 1,4 m |
Rowy (szer.) | 2,7 m |
Ściany (wys.) | 0,73 m |
Kąt podjazdu | 30° |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
1 armata przeciwpancerna D-49 kalibru 122 mm z zapasem amunicji 35 pocisków 2 karabiny maszynowe KPWT kalibru 14,5 mm (sprzężony z armatą i przeciwlotniczy) z zapasem amunicji 600 naboi | |
Użytkownicy | |
![]() |
SU-122-54 (obiekt 600) – działo pancerne (niszczyciel czołgów) konstrukcji radzieckiej z okresu po II wojnie światowej.
Historia
Po wprowadzeniu na uzbrojenie Armii Radzieckiej czołgu średniego (podstawowego) T-54, rozpoczęto konstruowanie działa pancernego zbudowanego w oparciu o jego podwozie. Prace te rozpoczęto w 1949 roku. Nowy pojazd miał być uzbrojony w armatę o większym kalibrze niż czołg. Wybór padł na armatę D-49 kalibru 122 mm. Była to wersja armaty D-25T wz. 1943 wypróbowanej w uzbrojeniu czołgów ciężkich IS-2, IS-3, a także IS-4. Działo zostało przyjęte do uzbrojenia w roku 1954. Produkcja odbywała się w latach 1955–1956. Brak danych na temat ilości zbudowanych pojazdów. Wiadomo tylko, że w roku 1955 wyprodukowano 65 armat D-49, a w 1956 - 30.
Działa pancerne SU-122-54 początkowo w pełni odpowiadały potrzebom pola walki. Szybko jednak ich uzbrojenie stało się niewystarczające. Miał na to wpływ rozwój czołgów potencjalnych przeciwników, a także wprowadzenie na uzbrojenie przeciwpancernych kierowanych pocisków rakietowych. Nie mogło tego zmienić nawet wprowadzenie nowych typów pocisków przeciwpancernych kalibru 122 mm. Ostatecznie pojazdy zostały wycofane z uzbrojenia w połowie lat 60 XX w. Zostały one przebudowane na ciągniki ewakuacyjne i wozy pomocy technicznej MTP-3
Konstrukcja
Działo pancerne SU-122-54 miało klasyczną konstrukcję. Armata została umieszczona w przedniej części stałej nadbudówki. Po prawej stronie nadbudówki znajdowała się wieżyczka dowódcy wyposażona w dalmierz TKD-09. Nad włazem ładowniczego umieszczono przeciwlotniczy karabin maszynowy KPWT kal. 14,5 mm. Amunicja do działa była rozdzielnego ładowania tzn. oddzielnie ładowano pocisk i łuskę z ładunkiem miotającym. Dla ułatwienia pracy ładowniczych, działo było wyposażone w elektryczny dosyłacz. Armata była wyposażona w przedmuchiwacz lufy. Osiągała szybkostrzelność 5-6 strzałów na minutę. Pole ostrzału wynosiło 16° w obie strony. Kąt podniesienia lufy wynosił 16°. Armatę można było opuścić maksymalnie o 4°.
- p
- d
- e
Czołgi | |
---|---|
Działa samobieżne i moździerze | |
Pojazdy przeciwlotnicze | |
Samobieżne wyrzutnie rakietowe | |
Transportery opancerzone | |
Bojowe wozy piechoty | |
Pojazdy rozpoznawcze | |
Samochody ciężarowe | |
Inne pojazdy | |
Pociągi pancerne |
|
Konstrukcje doświadczalne i prototypowe | |
Pojazdy bezzałogowe |