Tayland ekonomisi
![artış](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Increase2.svg/11px-Increase2.svg.png)
![Sabit](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/96/Steady2.svg/11px-Steady2.svg.png)
![artış](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b0/Increase2.svg/11px-Increase2.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Flag_of_the_United_States.svg/23px-Flag_of_the_United_States.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Flag_of_the_People%27s_Republic_of_China.svg/23px-Flag_of_the_People%27s_Republic_of_China.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Flag_of_Europe.svg/23px-Flag_of_Europe.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9e/Flag_of_Japan.svg/23px-Flag_of_Japan.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/5b/Flag_of_Hong_Kong.svg/23px-Flag_of_Hong_Kong.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/fa/Flag_of_the_People%27s_Republic_of_China.svg/23px-Flag_of_the_People%27s_Republic_of_China.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9e/Flag_of_Japan.svg/23px-Flag_of_Japan.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/b7/Flag_of_Europe.svg/23px-Flag_of_Europe.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/a4/Flag_of_the_United_States.svg/23px-Flag_of_the_United_States.svg.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Flag_of_Malaysia.svg/23px-Flag_of_Malaysia.svg.png)
A- (İç)
BBB+ (Dış)
A (T&C Değerlendirmesi)
Görünüm: İstikrarlı
Moody's:
Baa1
Görünüm: İstikrarlı
Fitch:[18]
A
BBB+
A-
Diğer bir bilgi verilmemiş, değerlerin tümü ABD Doları ile ifade edilmiştir.
Tayland ekonomisi, 2019 yılında ülkenin gayri safi yurtiçi hasılasının (GSYİH) yaklaşık %60'ını oluşturan ihracata bağlıdır.[20] Tayland, Dünya Bankası'na göre 2018 yılı itibarı ile 16.316 trilyon baht (505 milyar dolar) GSYİH ile Asya'nın 8. en büyük ekonomisi olan yeni sanayileşmiş bir ülkedir.[21] 2018 yılı itibarıyla, Tayland'ın %1,06 ortalama enflasyonu[22] ve ülkenin GSYİH'sının %7,5'i kadar bir cari fazlası bulunmaktadır.[23] Para birimi Tayland bahtı, 2017'de en sık kullanılan 10. para birimi olarak yer aldı.[24]
Sanayi ve hizmet sektörleri, GSYİH'nın %39,2'sini oluşturan eski gayri safi yurtiçi hasıladaki ana sektörlerdir. Tayland'ın tarım sektörü, GSYİH'nın %8,4'ünü oluşturmakta olup GSYİH'nın sırasıyla %13,4 ve %9,8'ini oluşturan ticaret, lojistik ve iletişim sektörlerinden daha azdır. İnşaat ve madencilik sektörü, ülkenin gayri safi yurtiçi hasılasına %4,3 katkı sağlamaktadır. Diğer hizmet sektörleri (finans, eğitim, otel ve restoran sektörleri dahil) ülkenin GSYİH'sının %24,9'unu oluşturmaktadır.[4] Telekomünikasyon ve hizmet ticareti, endüstriyel genişleme ve ekonomik rekabetin merkezleri olarak ortaya çıkmaktadır.[25]
Tayland, Endonezya'dan sonra Güneydoğu Asya'nın en büyük ikinci ekonomisidir. Bununla birlikte, 2018'de kişi başına düşen GSYİH, Singapur, Brunei ve Malezya'dan sonra Güneydoğu Asya'da kişi başına düşen GSYİH'da dördüncü sırada yer almaktadır.[21] Temmuz 2018'de Tayland, Güneydoğu Asya'nın ikinci en büyüğü olan uluslararası rezervlerde 237,5 milyar ABD doları tuttu.[26] Cari işlemler dengesi fazlası, 2018'de ülkeye 37.898 milyar ABD doları kazandırarak dünyada 10. sırada yer almaktadır.[26] Yine Tayland, Singapur'dan sonra Güneydoğu Asya'da dış ticaret hacmi bakımından ikinci sırada yer almaktadır.[27]
Ülke, Dünya Bankası tarafından sosyal ve kalkınma göstergelerinde "büyük kalkınma başarı öykülerinden biri" olarak tanınmaktadır.[28] Kişi başına düşen gayri safi milli gelirin (GNI) 6.610 dolar[29] ve İnsani Gelişme Endeksi'nde (İGE) 83. sırada olmasına rağmen, Ulusal Ekonomik ve Sosyal Kalkınma Konseyi'nin (NESDC) yeni yoksulluk temel çizgisine göre ulusal yoksulluk sınırının altındaki insanların oranı 1988'de %65,26'dan 2016'da %8,61'e düştü.[30]
Tayland, 2014'ün ilk çeyreği için yüzde bir olarak bildirilen, dünyadaki en düşük işsizlik oranlarına sahip ülkelerden biridir. Bu, nüfusun büyük bir bölümünün geçimlik tarımda veya diğer hassas istihdam alanlarında çalışmasından kaynaklanmaktadır.[31]
Kaynakça
- ^ a b c "World Economic Outlook Database, April 2020". IMF.org. International Monetary Fund. 13 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ a b c "World Economic Outlook Database, October 2019". IMF.org. International Monetary Fund. 13 Haziran 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Global Economic Prospects, June 2020". openknowledge.worldbank.org. World Bank. s. 74. 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ a b "Thailand at a glance". Bank of Thailand. 27 Mart 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Poverty headcount ratio at national poverty lines (% of population) - Thailand". data.worldbank.org. World Bank. 25 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "GINI index (World Bank estimate)". data.worldbank.org. World Bank. 4 Aralık 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Labor force, total - Thailand". data.worldbank.org. World Bank. 21 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Main results, National Statistics Institute". 26 Ekim 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Kasım 2020.
- ^ "Thailand Board Investment Says Six-Spot Surge to 21st Rank in World Bank Ease Of Doing Business Index Rewards Thailand's efforts". www.prnewswire.com. 1 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi.
- ^ a b "Thai Export Grows 9.9% In 2017". Thailand Business News. 2018. 29 Ocak 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ a b "Trade Profiles – WTO Statistics Database". World Trade Organization. 20 Ağustos 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "COUNTRY COMPARISON :: STOCK OF DIRECT FOREIGN INVESTMENT – AT HOME". The World Factbook. 11 Aralık 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "External debt (US$)". 2 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Public debt outstanding". 14 Ekim 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ Government’s Net Revenue Collection: Fiscal Year 2019 (October 2018 - September 2019) 30 Eylül 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Royal Thai Government.
- ^ Disbursement summary as of 4th quarter of fiscal year 2019 30 Nisan 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Parliamentary Budget Office.
- ^ "Sovereigns rating list". Standard & Poor's. 27 Eylül 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Fitch Upgrades Thailand to 'BBB+'; Outlook Stable". FitchRatings. 13 Mart 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "International Reserves". Bank of Thailand. 15 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Exports of goods and services (% of GDP) - Thailand | Data". data.worldbank.org. 11 Eylül 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ a b "Thailand: Gross domestic product, current prices". International Monetary Fund. 12 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Change in Price Level" (PDF). Bank of Thailand. 31 Ekim 2008 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Thai Economic Performance in Q4 and 2012 and Outlook for 2013" (PDF). Office of the Economic and Social Development Board. 13 Mart 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ RMB role and share of international payments is declining 20 Mart 2021 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. CTMfile. 5 Nisan 2017
- ^ Thailand's Annual Infrastructure Report 2008 (PDF). Washington DC: World Bank. 1 Ocak 2008. 13 Eylül 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ a b "COUNTRY COMPARISON : CURRENT ACCOUNT BALANCE". The World Factbook. 13 Haziran 2007 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "World Trade Developments" (PDF). World Trade Organization. 15 Kasım 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "Thailand". World Bank. 20 Aralık 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Temmuz 2012.
- ^ "GNI per capita, Atlas method (current US$)". 17 Haziran 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ "ตารางที่ 1.2 สัดส่วนคนจน เมื่อวัดด้านรายจ่ายเพื่อการอุปโภคบริโภค จำแนกตามภาคและพื้นที่ ปี พ.ศ. 2531–2559" (Tayca). Office of the National Economic and Social Development Board. 25 Nisan 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- ^ [1] 12 Kasım 2015 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. TNSO The National Statistical Office of Thailand. "Over half of all Thailand's workers are in vulnerable employment (defined as the sum of own-account work and unpaid family work) and more than 60 percent are informally employed, with no access to any social security mechanisms". Thailand. A labour market profile 12 Mart 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi., International Labour Organization, 2013.
Konuyla ilgili yayınlar
- The economic history of Siam from the 16th to the 19th century, together with factors affecting the economic outlook for the twentieth, are presented in Wright, Arnold; Wright, Arnold; Breakspear, Oliver T (2008) [1908]. Twentieth century impressions of Siam (PDF). Londra: Lloyds Greater Britain Publishing Company. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- Porphant Ouyyanont. 2017. A Regional Economic History of Thailand. ISEAS–Yusof Ishak Institute.
- Pasuk Phongpaichit and Chris Baker. “A History of Thailand”. Cambridge University Press.
- Pasuk Phongpaichit and Chris Baker. “A History of Ayutthaya.”
- Sompop Manarungsan. “Economic Development of Thailand: 1850-1950”
- David Feeny. “Political Economy of Productivity”
- Tomas Larsson. “Land and Loyalty.”
- James Ingram. “Economic Change in Thailand: 1850-1970.”
- William Skinner. “Chinese Society in Thailand: An Analytical History.” Cornell University Press
- Jessica Vechbanyongratana and Thanyaporn Chankrajang: “A Brief Economic History of Land Rights in Thailand.”
- Suehiro, Akira (1996). Capital Accumulation in Thailand 1855-1985. Chiang Mai: Silkworm Books. ISBN 9789743900051. 24 Ocak 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
- Hewison, Kevin (1989). Bankers and Bureaucrats Capital and the Role of the State in Thailand (PDF). New Haven: Yale University Southeast Asia Studies. ISBN 0-938692-41-0. 8 Mart 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 11 Haziran 2021.
Dış bağlantılar
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/4a/Commons-logo.svg/30px-Commons-logo.svg.png)
- CIA World Factbook[ölü/kırık bağlantı]
- World Bank Summary Trade Statistics Thailand 3 Temmuz 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.